Πόνος και Ηδονή

Η φιλοσοφική θεώρηση του Ωφελιμισμού 

Δέον να πράττουμε εκείνο που προκαλεί την περισσότερη ευχαρίστηση και το λιγότερο πόνο στο μεγαλύτερο δυνατόν μέρος του πληθυσμού
Η φύση έχει τοποθετήσει το ανθρώπινο είδος κάτω από την κυριαρχία δύο υπέρτατων κυβερνώντων, του Πόνου και της  Ηδονής . Αυτοί οι κύριοι παράγοντες μας κυβερνούν σε όλες τις σκέψεις και τις πράξεις μας.
Ο ωφελιμισμός αποτελεί ρυθμιστική αρχή της ευτυχίας, εκείνων των οποίων το συμφέρον βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση. Κάθε πράξη αποσκοπεί στην αύξηση ή τη μείωση της ευτυχίας κάθε ανθρώπου
Ωφελιμισμός είναι η αύξηση της ευτυχίας  και η αποφυγή του πόνου
Οι όροι «πρέπει» , «σωστό» και «λάθος» νοηματοδοτούνται μόνο υπό το πρίσμα της αρχής του ωφελιμισμού, διαφορετικά καταντούν κενές έννοιες.
Ο ωφελιμισμός είναι ένα εγγενές φυσικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου , που πάντα υπήρχε, με τη διαφορά ότι σπάνια γινόταν εμφανές και αντιληπτό

«Μπορεί κάποιος να κουνήσει τη γη ?»
«Ναι ,  αλλά θα πρέπει πρώτα να βρει μια άλλη γη να σταθεί πάνω της»

Οι Πόνοι  αποτελούν το αποφευκτό συνεπειοκρατικό ενδεχόμενο μιας πράξης, ενώ οι Ηδονές αντίθετα τη στόχευση του ατόμου
Οι αισθητηριακές καταστάσεις (Πόνος και Ηδονή ) διαιρούνται σε απλές και πολύπλοκες

Απλές Ηδονές
1. Ηδονή της Αίσθησης
2. Ηδονή του Πλούτου
3. Ηδονή της Ικανότητας
4. Ηδονή της Εγκάρδιας  Φιλίας
5. Ηδονή της Καλής Φήμης
6. Ηδονή της Δύναμης
7. Ηδονή της Ευσέβειας
8. Ηδονή της Καλοκαγαθίας
9. Ηδονή της Μοχθηρίας
10. Ηδονή της Μνήμης
11. Ηδονή της Φαντασίας
12. Ηδονή της Προσδοκίας
13. Ηδονή της Ανακούφισης
14. Ηδονή της Εξαρτώμενης Συσχέτισης

Απλοί Πόνοι
1. Πόνος της Έλλειψης (του Ανικανοποίητου)
2. Πόνος των Αισθήσεων
3. Πόνος της Ακαταλληλότητας
4. Πόνος της Εχθρότητας
5. Πόνος της Κακής Φήμης
6. Πόνος της Ευσέβειας
7. Πόνος της Καλοκαγαθίας
8. Πόνος της Μοχθηρίας
9. Πόνος της Μνήμης
10. Πόνος της  Φαντασίας
11. Πόνος της Προσδοκίας
12. Πόνος της Εξαρτώμενης Συσχέτισης

Η προοπτική κάποιας Ηδονής ή η αποφυγή του Πόνου αποτελούν το κίνητρο ή τον πειρασμό για κάποια πράξη

Υπάρχουν παράγοντες που επηρεάζουν την ιεραρχικά δομημένη κατάσταση Πόνων και Ηδονών

1. Υγεία
2. Δύναμη
3. Ανθεκτικότητα
4. Σωματικές Ατέλειες
5. Ποσότητα και Ποιότητα Γνώσης
6. Δύναμη Διανοητικών Ικανοτήτων
7. Ικανότητα Λογικής Σκέψης
8. Σταθερότητα Σκέψης
9. Δεξιότητες Χαρακτήρα
10. Ηθικό Αίσθημα
11. Ηθικές Προκαταλήψεις
12. Θρησκευτικό Αίσθημα
13. Θρησκευτικές Προκαταλήψεις
14. Αίσθημα Φιλίας
15. Προκαταλήψεις Φιλίας
16. Αίσθημα Εχθρότητας
17. Προκαταλήψεις Εχθρότητας
18. Διανοητική Διαταραχή
19. Απασχολήσεις Συνήθειας
20. Χρηματικές καταστάσεις
21. Σχέσεις Συμπάθειας
22. Σχέσεις Αντιπάθειας
23. Πλαίσιο Λειτουργίας του Σώματος
24. Πλαίσιο Λειτουργίας του Νου
25. Φύλο
26. Ηλικία
27. Θέση
28. Μόρφωση
29. Κλίμα
30. Καταγωγή
31. Κυβέρνηση
32. Θρησκευτικό Επάγγελμα

Επιχειρώντας τη δημιουργία ενός συστήματος μέτρησης της αξίας και της ποιότητας των  Πόνων και των Ηδονών θεσπίστηκαν τέσσερα θεμελιώδη κριτήρια και αφορούν την ποιοτική εκτίμηση των Ηδονών και των Πόνων καθαυτών
1. Ένταση
2. Διάρκεια
3. Βεβαιότητα / Αβεβαιότητα
4. Εγγύτητα / Απόμακρη κατάσταση

Συνυπολογίζονται η Γονιμότητα που αναφέρεται στο κατά πόσο μπορεί μια αίσθηση να ακολουθηθεί από παρόμοιες αισθήσεις , αν δλδ μια Ηδονή να επιφέρει και άλλες Ηδονές ή αντίστοιχα ένας Πόνος να επιφέρει και άλλους Πόνους  και η Καθαρότητα η οποία έγκειται στο να μην αλλοιώνεται η φύση της αίσθησης από το αντίθετό της π.χ.  μια αίσθηση Ηδονής δεν πρέπει να ακολουθείται από αισθήσεις Πόνου και το αντίστροφο
Υπάρχει φυσικά και το κριτήριο της Επεκτασιμότητας του Πόνου και της Ηδονής , δλδ ποιος επηρεάζεται από τον εκάστοτε Πόνο και Ηδονή
Οτιδήποτε κλίνει προς την πλευρά της Ηδονής  νομιμοποιείται κάποιος ηθικά να πράξει και οτιδήποτε κλίνει προς την πλευρά του Πόνου δεν νομιμοποιείται
Υποστηρίζεται ότι η Αρχή του Ωφελιμισμού τίθεται σαν κάτι το οποίο πρέπει να συλλαμβάνεται ενορατικώς και αβασάνιστα καθώς κάποιος  που να μην αμφισβητεί  παρομοιάζεται σαν να επιθυμεί να μετακινήσει τη γη πάνω στην οποία στηρίζεται ο ίδιος
Άρα οποιαδήποτε αμφισβήτηση της αρχής γίνεται εξαιτίας της άγνοιας ή της σύγχυσης εννοιών ή παρεξήγησης
Όμως τα είδη των Ηδονών και των Πόνων είναι αθροιστικά λιγότερα από τους παράγοντες που μπορούν να τα σχετικοποιήσουν
Αναγνωρίζεται η δυσκολία εφαρμογής ενώπιον ηθικού διλήμματος
Είναι παράγοντας τόσο δαπανηρός σε χρόνο και κόπο που επιμηκύνει το σημείο ηθικής επιλογής ώστε να καταστεί τελικά ηθικά αδρανές

Καταλήγοντας θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι οι έννοιες «ΠΡΕΠΕΙ» «ΣΩΣΤΟ» «ΛΑΘΟΣ» «ΗΘΙΚΟ» «ΑΝΗΘΙΚΟ» είναι έννοιες κενές νοήματος και ανεφάρμοστες πρακτικά
Έτσι , για να μην μας τριβελίζουν το μυαλό με περιορισμούς και παραδοξολογίες οι κάθε λογής Ηθικολόγοι και Ηθικοπλάστες

About these ads
Published in: on 28, Ιουνίου, 2007 at 14:18  Γράψτε ένα σχόλιο  

The URI to TrackBack this entry is: http://didymina.wordpress.com/2007/06/28/%ce%a0%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%97%ce%b4%ce%bf%ce%bd%ce%ae/trackback/

Κανάλι RSS για τα σχόλια του άρθρου.

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: