Μια Απόπειρα …

Μια αρχή …

Ίσως δύσκολη …

Μια απόπειρα δημιουργίας …

Απωθημένο ?

Θα δείξει …

Advertisements
Published in: on 25, Ιουνίου, 2007 at 17:52  2 Σχόλια  

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2007/06/25/%ce%9c%ce%b9%ce%b1-%ce%91%cf%80%cf%8c%cf%80%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b1/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Καλή αρχή Χαρά….
    με κέντρισαν οι τόσο αντιφατικές και τόσο αλληλένδετες λέξεις που διάλεξες για να ορίσεις την ύπαρξή σου, τίτλος συναισθημάτων που μας κατακλύζουν, διεκδικώντας άλλοτε μεγαλύτερο και άλλοτε μικτότερο κομμάτι από την πίτα των ερεθισμάτων που προκαλούν τις αισθήσεις μας….
    Προχθές ήμουν μία φευγαλέα περαστική, σαν τους Ανθρώπους που περνούν καθημερινά έξω από το παράθυρό μας, δίπλα μας καθώς περπατάμε, έξω από το τζάμι του αυτοκινήτου μας, μέσα από την ψυχή μας, την ζωή μας, την καρδιά μας…αφήνοντας εννίοτε την αύρα τους, καμιά φορά και τ΄άρωμά τους, τη μυρωδιά τους, το χαμόγελό τους, το δάκρυ τους…σημάδια στην καρδιά μας, πολύτιμα παράσημα ζωής…η ίδια η δύναμή μας…και η αδυναμία μας καμιά φορά να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε…
    Κάπως έτσι λοιπόν, φορτισμένη καθώς ήμουν, και πιεσμένη, πλημμυρισμένη από αντιφατικά αλλά ξεκάθαρα συναισθήματα, καταπιάστηκα από τις λέξεις κάποιου άλλου συνεπιβάτη της σελίδας, και άρχισα κι εγώ να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, τη μοναδικότητα μου μαζί σας, κάποια συναισθήματα, που κάποιοι δυστυχώς δεν μπόσεσαν?, δεν ήθελαν?, δεν τόλμησαν? να γνωρίσουν…από εγωισμό, από αντίδραση, από φόβο…?
    Αυτά λοιπόν τα συναισθήματα, ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας, και σου ωφείλω μιά συγνώμη από καρδιάς που συνεπαρμένη από τα συναισθήματα αμέλησα να συστηθώ…
    ΦΩΤΕΙΝΗ με λένε, για κάποιους Φωτεινούλα, Φωφώ, Φωτίκα…το καθένα ξεχωριστό, σαν τη φωνή των Ανθρώπων που το προφέρουν…κάποιοι έκλεψαν λίγο από το φως του ονόματος, για να φωτίσουν τον εγωισμό τους…σε άλλους το έδωσα απλόχερα, μα δεν άντεξαν ούτε τη λάμψη του, ούτε την καθαρότητά του…
    Ίσως αυτός να είναι ο ρόλος μου σ’ αυτή τη ζωή τελικά…να φωτίζω τις ζωές των ανθρώπων, με όποιο κόστος ψυχικό για μένα…

  2. Κάποιες φορές στους «άγνωστους» φανερώνουμε πτυχές του εαυτού μας ανείπωτες
    Σε ευχαριστώ έτσι κι αλλιώς για την παρουσία σου και για το σημείωμα σου
    Χαίρομαι για την έκφραση των όποιων συναισθημάτων σου προκάλεσαν τα γραπτά μου
    Να λυπάσαι τους όποιους ετερόφωτους
    Να μακαρίζεις τους αυτόφωτους σαν εσένα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: