Μεγαλείο !!

Μιλώντας στο τηλέφωνο με το φιλαράκι, μου έριξε την πρόταση :
« Το απόγευμα πάω για ψαροντούφεκο, έχω στήσει καρτέρι σε ένα ροφό, έρχεσαι παρέα? Θα κάνουμε τη διαδρομή , θα τα πούμε, θα βουτήξω , θα έχεις την ησυχία σου για καμιά ώρα, και επιστρέφουμε … ίσως με το ροφό»
«Έρχομαι με μια προϋπόθεση , μάλλον με δύο. Θα κεράσεις καφέ για την παραλία να τον απολαύσουμε στα βραχάκια και θα μου δώσεις και ένα βιβλίο για συντροφιά όσο εσύ θα ασχολείσαι με το … ροφό »
Πήραμε το δρόμο συζητώντας  χιλιάδες θέματα, αυτός ο άνθρωπος είναι απόλαυση. Το μυαλό του λειτουργεί με αμέτρητες στροφές σε κάθε κλάσμα δευτερολέπτου. Αναλύσαμε και κουβεντιάσαμε , γελάσαμε και πειράξαμε ο ένας τον άλλο, ξαναρχίσαμε τις βαθυστόχαστες κουβέντες
Κάναμε μια στάση για καφέ και νερό (η πρώτη προϋπόθεση ), λίγο πριν προσεγγίσουμε το σημείο προορισμού, τη φωλιά του ροφού.
Φτάνοντας αντίκρισα μια τοποθεσία που έχει δυνατότητα να ικανοποιήσει σχεδόν τους πάντες (το φιλαράκι συγκαταλέγεται στους πλέον απαιτητικούς )
Κάποιο σημείο της έχει αμμουδιά και ρηχά σχετικά νερά, με ομπρέλες για οικογένειες και παιδιά, κάποιο άλλο αμμουδιά με διάσπαρτα βράχια για συντροφιές δίχως μικρά παιδιά και στη συνέχεια μόνο βράχια που ευχαριστούν όσους αρέσκονται στο ψαροντούφεκο (βλέπε φιλαράκι)
Καθίσαμε στα βράχια, ο ήλιος πλησίαζε στη δύση του, απολαύσαμε το καφέ και το τσιγάρο μου εγώ, το καφέ και το πουράκι του εκείνος ( ιδιόρρυθμος γαρ) συνεχίζοντας να κουβεντιάζουμε, τόσο όμορφα, τόσο αβίαστα, άλλοτε γελώντας (περισσότερο εγώ, εκείνος το κάνει σπάνια ) και άλλοτε πιο σκεπτικοί …
Όταν ήρθ’ η ώρα να βουτήξει (έχοντας όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό) μ’ άφησε να βυθιστώ και ‘γω με τη σειρά μου στο τοπίο , συντροφιά με τις «Αόρατες πόλεις » του Καλβίνο (δεύτερη προϋπόθεση)
Ήταν οι στιγμές που το τοπίο με συνεπήρε, πότε διαβάζοντας δυο σελίδες και πότε αγναντεύοντας την απεραντοσύνη της θάλασσας , το μυαλό ταξίδευε.
Πλημμύρισε η ψυχή γαλήνη … κατανοώντας για ακόμα μια φορά το πόσο λίγοι είμαστε μπροστά στο μεγαλείο της φύσης.
Την ώρα που ο ήλιος άλλαζε θέση με το φεγγάρι, παραχωρώντας του τη κυριαρχία , το φιλαράκι αναδύθηκε σαν Ποσειδώνας  αλλά δίχως λάφυρα.
«Πως πέρασες? Πως σου φαίνεται εδώ?»
«Γαλήνεψα … Σ’ ευχαριστώ !!!»
Ήταν απόλυτα ακριβείς η χρήση της συγκεκριμένης λέξης, αυτό το συναίσθημα γέμισε την ψυχή μου…
Στο δρόμο της επιστροφής , με την ανάλογη καζούρα για την έλλειψη του ροφού, υπήρχε τόση συντροφικότητα στην ατμόσφαιρα , τόση οικειότητα που ελάχιστοι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να προσφέρουν, το φιλαράκι την προσφέρει  αφειδώς στους γύρω του.

Advertisements
Published in: on 14, Ιουλίου, 2007 at 11:03  15 Σχόλια  

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2007/07/14/14-07-2007-1400/trackback/

RSS feed for comments on this post.

15 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Καλημέρα.

    Χαρά καλή μου…

    Δεν το βλέπεις ?

    Είσαι ερωτευμένη.

    Αν δεν «τρέχει» τίποτα με το φιλαράκι σου, πρόσεξε μην ξεχαστείς στην ανάγνωση και τον χάσεις.

    Πιστεύω στο ένστικτο σου και από την περιγραφή σου, ο φιλαράκος σου μου άρεσε.

    Να σου πω το μυστικό ?

    ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΟΤΕ ΡΟΦΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΑΛΗ ΜΟΥ.

  2. Πω πω!!! Με εύκιαξες.!! Καλημέρα.

  3. πέρασες όμορφα και γαλήνεψες και αυτό τα λέει όλα 🙂

  4. Είμαι ο ανώνυμος που σου έγραψε.
    Μου εφκιαξες τη μέρα μου.
    Σ’ευχαριστώ.

  5. Όμορφες εικόνες.
    (Γέλασα πολύ με το σχόλιο του Vangeli)
    Να’σαι καλά.

  6. Autes oi aples stigmes einai yperoxes. An katsoume kai skeftoume diafores tetoies omorfes kai xalares stigmes pou oloi exoume perasei, akoma kai otan douleuoume niothoume poly kalytera me megalyterh aisiodoksia gia to meta. To na apoktas perissoteres tetoies empeiries einai xara theou. Htan poly glyko pou to moirastikes edw, me tous anagnostes sou! 🙂

  7. Διάβασα όλα τα άρθρα στο blog σου πραγματικά γράφεις υπέροχα, σε ευχαριστώ για όλα τα συναισθήματα που μου έδωσες. Μου άρεσε τόσο πολύ που το έβαλα σαν link και στο δικό μου Blog (http://lostmymind.pblogs.gr/). Να είσαι καλά, και θα τα λέμε σίγουρα όταν ανεβάζεις κάτι καινούργιο…

  8. vangelis χαχαχα, δεν παίζεσαι, είναι μόνο φιλαράκι , αλλα ιδιαίτερα αγαπητό

    LOCKHEART ήταν πραγματικά πολύ όμορφα !!

    http://www.e-melissas.blogspot.com χαίρομαι που σου έφτιαξα τη μέρα 🙂

    Me:Moir είναι άπαιχτοι και οι δυό τους (το φιλαράκι μου και ο vangelis)

    darkenlight τα ταπεινά μου σέβη

    terero καλώς όρισες , χαίρομαι που σου άρεσε

  9. Έχω νοιώσει και εγώ πολλές φορές το μεγαλείο της φύσης αλλά σε παρακαλώ πες στον φίλο σου να αφήσει τον ροφό όπως και κάθε ψάρι να χαρεί την ζωή του, έστω στις γεμάτες θόρυβο παραλίες μας!!!
    Ας τρώμε απο αυτα που γίνονται καθημερινα θυσία απο το επαγγελματικό ψάρεμα….

  10. Ροφός υπήρχε αλλα δεν ξεμυτησε Vangeli… Πέρα απ την πλακιτσα η οποία ειναι ρομαντική, το σχόλιο σου ήταν ακρως ενδιαφερον γιατί μπήκες με απλό και βαθυ τρόπο, σε μια πραγματικότητα της ζωής. Αυτό που υπάρχει μπορει και να μην υπαρχει και να ζουμε γι αυτό – «περιμένοντας αιώνια τον Γκοντό» για να θυμηθω το Θεατρικό του Μπέκετ. Το σύμβολο του σταθερά απόντος αλλά αιωνίως αναμενόμενου προσώπου ή πράγματος, και ως μεταφορά της απελπισμένης, μάταιης αναμονής ή αναβλητικότητας ή του ταξιδιού όπου ο προορισμός ορίζεται αφου φτάσουμε (ή δεν φτάσουμε).
    Δεν εχει καμια σημασια η έννοια του «υπαρκτου» αλλά τι πραγματικά παίρνει ως θέση μέσα μας και πως προσεγγιζουμε την «υπαρξη» – άραγε ως επιθυμια, ως ψευδαίσθηση, ως ελπίδα ? για να βαλω λιγο προβληματισμό. Και στην συγκεκριμένη βόλτα η ύπαρξη ή μη του ψαριού ήταν και ειναι τόσο ασήμαντη στην ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ δυο ανθρώπων, στην καλή φιλία και κατανόηση της ανθρώπινης ύπαρξης. Ελπίζω να μην κούρασα, πάντως ήταν μια υπέροχη βόλτα, χαλαρή και γαλήνια… Το φιλαράκι η Χαρά την περιέγραψε με ακρίβεια. Γαλήνη. Απλό και σπάνιο αγαθό…

  11. Ακούς φιλαράκι????
    (για σένα το λέει ο perierxos, To-Filaraki ή κοινώς blackbox) !!!!!!!!!!

  12. More Data… More Data… More Data…

    Χαρά μου και φιλαράκι της χαράς.

    Χρειάζομαι περισσότερα δεδομένα για να αναλύσω την δύσκολη όντως περίπτωσή σας.

    Αλλά κάτι μου λέει ότι η απελπισμένη, μάταιη αναμονή και η αναβλητικότητα από μέρους σας δεν θα γίνει αιτία να χαθεί η αναμενόμενη κατάσταση…

  13. vangelis : Χρήζει περαιτέρω ανάλυσης η συγκεκριμένη δύσκολ περίπτωση? Τίποτα δεν χάνεται !!! Την καλημέρα μου, καλή επιστροφή 🙂 🙂

  14. Ανταλλάσοντας την επίσκεψή σου διάβασα αυτή τη γραφή σου που θα μπορούσε να είναι δική μου.΄Μόνο όταν τη ζήσει κανείς σε καταλαβαίνει απόλυτα.

  15. 14.11 : Θα με ευχαριστούσε να μάθω με ποιόν άλλον άνθρωπο έχει τόσο κοινά η γραφή μας !!! Όπως και να είναι , ευχαριστώ για το πέρασμα και το σχόλιο. Την καλημέρα μου


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: