Κεριά

Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μιά σειρά κεράκια αναμένα –
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.
Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.
Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Advertisements
Published in: on 4, Αύγουστος, 2007 at 20:56  25 Σχόλια  

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2007/08/04/%ce%9a%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ac/trackback/

RSS feed for comments on this post.

25 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Πόσο αληθινά είναι τα λόγια αυτά δεν περιγράφεται.

  2. vasilis2001 : Έτσι ακριβώς είναι. Ευχαριστώ για την επίσκεψη !

  3. Το πιο αληθινό ποίημα που έχω διαβάσει στη ζωή μου, τόσο μα τόσο ρεαλιστικό και με απίστευτο μέτρο.
    Να είσαι καλά καλή σου μέρα.

  4. terero : Ευχάριστη και δημιουργική να είναι η κάθε μας μέρα, έτσι ώστε το κάθε κερί να αποκτά νόημα με το σβήσιμό του.

  5. Ο Καβάφης γίνεται συχνά καταθλιπτικός.
    Αυτη η εικονα των κεριών ετσι είναι.
    Θέλει να κοιτάξει τα αναμμένα κεριά, μπροστά.
    Αυτο να κάνουμε.
    Και να αγαπήσουμε αυτο που ειναι μπροστά μας, το σημερινό.

  6. Δεν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να αμφισβητηθεί εδώ. Ούτε η πραγματικότητα αυτού του ποιήματος αλλά ούτε και η καλλιτεχνική αξία του ποιητή που είναι λαμπρός.

  7. ο καβάφης τα βλέπει και τα δύο είδη κεριών: και τα σβηστά, και τα αναμμένα. αλλά μάλλον τείνει προς τα σβηστά, και να κοιτά πίσω. η πραγματικότητα λέει ότι και τα δύο είδη υπάρχουν, όπως κι η επιλογή του να δώσει κανείς έμφαση στη ζωή του σε ένα από τα δύο.

    όπως νιώθει κανείς. εγώ συμφωνώ με το να συμφιλιωθούμε και με τα σβηστά πίσω μας, και τα αναμμένα μπροστά μας, και να κοιτάμε μπροστά.

    από τα ωραία του ποιήματα.

  8. Μία χαρά υπάρχει πλην ευλογητή
    μία παρηγορία εν αυτή τη λύπη.
    Aπό το τέλος τούτο πόσοι συρφετοί
    λείπουν χυδαίων ημερών, πόση ανία λείπει!

    Είπεν είς ποιητής· «Είναι αγαπητή
    η μουσική που δεν δύναται να ηχήσει».
    Κ’ εγώ θαρρώ ότι η πλέον εκλεκτή
    είν’ η ζωή εκείνη που δεν δύναται να ζήσει.

    Αυτό το ποίημα με συντρόφευε 6 χρόνια,Γυμνάσιο και Λύκειο.
    Έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο,σα να μιλάει στην ψυχή σου.
    Καλημέρες!

  9. Δε νομίζω πως όλα τα σβηστά κεριά είναι κυρτά και θλιβερά… υπάρχουν κεριά που λιώνοντας αφήνουν πίσω τους σχήματα πανέμορφα… τόσο όμορφα που λυπάσαι να καθαρίσεις το κηροπήγειο και το αφήνεις έτσι με τις στάλες και το σβηστό κερί να σου θυμίζει τις νύχτες που φώτιζε…
    Καλό είναι να κοιτάς μπροστά… με γνώση όμως των πίσω περασμένων… κατά την ταπεινή μου άποψη πάντα…
    Καλησπέρες 🙂

  10. Κλαίω…

    ένα ένα τα πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ’ακούς
    κι είν’ ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία
    όπου κάποτε οι φιγούρες των Αγίων βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ’ακους
    οι κάμπανες ανοίγουν αψηλά ένα πέρασμα βαθύ να περάσω, μ’ακους
    περιμένουν οι άγγελοι με κεριά και νεκρώσιμους ψαλμούς…πουθενά δεν πάω, μ’ακούς
    ή κανείς ή κι οι δύο μαζί
    θα πενθώ για σένα, μ’ άκους?

  11. ορισμένα κεριά έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής και όσο και να ξεμακραίνεις πάντα βλέπεις τη φλόγα τους να σιγοκαίει…άλλα πάλι προσπαθείς να τα κρατήσεις αναμμένα σαν το φως της Ανάστασης…πολύτιμα,ανεκτίμητα,μη τύχει και σβήσουν…ξέρεις τι σκέφτομαι?κοιτώντας τα σβησμένα κεριά ανακαλύπτω το μεγαλείο του φωτός…καθώς ξεπροβάλλουν όλες οι σκιές, δημιουργώντας τον πίνακα της ζωής του καθενός…εννίοτε συνηθίζουμε να ζούμε στο σκοτάδι και η λάμψη μάς τυφλώνει…τα σβησμένα κεριά υπάρχουν έτσι κι αλλιώς…αποτελούν την πορεία μας…όλα πολύτιμα

  12. tzonakos: Να ζήσουμε με το φως των κεριών που υπάρχει μπροστά μας και με τις όποιες εμπειρίες των σβησμένων ίσως.

    darkenlight : Απο τους πολυαγαπημένους μου ο Καβάφης.

    Dimitris : μάλλον στα χρόνια που περνούν αναφέρεται .

    Vany : Έχεις δίκαιο !

    Ιt Is : Συμφωνώ, κάθε σβησμένο κερί έχει τη δική του ομορφιά.Η άποψή σου πάντα σεβαστή και αξιόλογη.

    ΦΩΤΕΙΝΗ : Έτσι είναι , τα σβηστά κεριά πορεία ζωής και τα αναμένα η συνέχειά της ,διαφορετική κάθε φορά για τον καθένα μας.

  13. Τι όμορφο κι αληθινό… Ένα μικρό διαμαντάκι!

    Με την ευκαιρία εύχομαι τα καλύτερα για την οικογένεια σου…

    Φιλιά!

  14. neerie : Να είσαι καλά, ευχαριστώ για τις ευχές, μου αρέσει τρομερά , έστω κι αν ενίοτε με μελαγχολεί …

  15. Υπέροχο και γεμάτο συναίσθημα!

    Να’σαι καλά και εσύ και η οικογένειά σου 🙂

    τις καλησπέρες μου

  16. Μπαίνω στο blog της aggelika, ποίημα του Καρυωτάκη. «Νατος ο πρώτος, η αγάπη μου η μεγάλη, ο καταραμένος αυτόχειρ»

    Μπαίνω στο blog της χαράς, ποίημα του Καβάφη. «Νατος κι ο δεύτερος, άλλη αγάπη, όχι πιο μικρή, απλά διαφορετική, άλλος καταραμένος κι αυτός, ομοφυλόφυλος.»

    Είπε ένας φίλος ζωγράφος προσφάτα ότι έτσι κι έλεγες πριν κάποια χρόνια ακόμα ότι σου αρέσει η ποίηση σου λέγανε ή ότι είσαι αποτέτοιος, ή ότι πας για αυτοκτονία.

    Μεγάλοι και οι δυο τους. Ακόμα. Άντε τώρα με τι κουράγιο να βαδίσεις στα βήματά τους…

    (όταν έδωσα πανελλήνιες, με το καινούριο σύστημα την πρώτη χρονιά που εφαρμοζότανε, στα κείμενα μας έβαλαν την Ιθάκη. Μεγαλύτερο βαθμό από μένα γράψανε στο σχολείο μόνο τρεις της θεωρητικής. Α ρε Καβάφη μας έστειλες στο Πολυτεχνείο…)

  17. Μέμα : Σ’ευχαριστώ, όλη η ποίηση του Καβάφη είναι για μένα γεμάτη συναισθήματα, ενίοτε ποικιλόμορφα.

    morfeas : Γιατί καταραμένοι? Κάποτε ο Χατζηδάκης είχε πει το αμίμητο «Στην Ελλάδα για να πας μπροστά , πρέπει να είσαι ή αριστερός ή ομοφυλόφιλος και εγω αριστερός ΔΕΝ γίνομαι» ΚΑθένας χαράει τη προσωπική του πορεία, γιατί να βαδίσεις στα βήματά τους? Απλά διδάσκεσαι αλλα προχωράς, πάντα μόνος!!!

  18. Το καταραμένοι πήγαινε στο ότι, η ελληνική κοινωνία, από τη φύση της συντηρητική και θεοσεβούμενη, ποτέ δεν δέχτηκε τέτοιους ανθρώπους. Τουλάχιστον όταν ζούσαν. προσπαθούσε να τους αποβάλει. Οι καλλιτέχνες ίσως είχαν σε μερικές περιπτώσεις καλύτερη αντιμετώπιση, αλλά οι απλοί άνθρωποι?

    Είπα ότι βαδίζω στα βήματά τους γιατί όπως και να το κάνουμε ο καθένας έχει κάποιες επιρροές, κάποια «είδωλα». Δεν επιθυμώ την σύγκριση μαζί τους, ούτε τώρα, ούτε μάλλον και στο μέλλον. Απλά όταν βλέπεις μπροστά σου ένα νδρόμο που έχουν διαβεί τέτοιοι άνθρωποι, και ξέρεις ότι είναι η μοίρα σου να τον διαβείς κι εσύ, κοντοστέκεσαι λίγο πριν ξεκινήσεις.

  19. morfeas : Σχεδόν ποτέ δεν είμαστε προετοιμασμένοι να αποδεχτούμε τη διαφορετικότητα που δεν συνάδει (μάλλον διέπραξα ορθογραφική δολοφονία) με την πεπατημένη. Σημαντική είναι η επιλογή του στόχου ,η διαδρομή που ακολουθούμε είναι πάντα προσωπική και τις περισσότερες φορές μοναχική. Την καλησπέρα μου.

  20. Συμφωνούμε. Σε όλα. Ως εκ τούτου κλείνουμε την κουβέντα εδώ, μη διαπράξουμε κι άλλες δολοφονίες!!!(δεν είμαι απόλυτα σίγουρος αν ήταν πάντως!)
    Ελπίζω να έχουμε κι άλλες ευκαιρίες για τέτοιους προβληματισμούς. Την καλησπέρα μου επίσης!

  21. Απόλαυση η μεταξύ μας κουβέντα!! (Τώρα τελευταία παρουσιάζω δολοφονικές τάσεις συχνά, αλλα μένω με το ερωτηματικό αν και κατα πόσο τις διαπράττω εντέλει )
    Τα σέβη μου.

  22. Δεν είμαι οπαδός και τρελλός με την ποίηση, αν και θεωρώ τους ποιητές άνθρωπους με ιδιαίτερες ευαισθησιές και με το ταλέντο να εκφράζουν τα ενδόμυχα και τις ανησυχίες τους με τον ούτως ή άλλως έμφυτο τρόπο στον άνθρωπο την ποίηση. Και είναι ποιητές σαν τον Καβάφη που μας βάζουν στις σκέψεις της ζωης για του πού είμασταν που είμαστε που πηγαίνουμε. Είναι στην επιλογή μας αν θα κοιτάξουμε μπροστά με αισιοδοξία, στο παρελθόν με νοσταλγία, ή με διαθεση παραδειγματισμού, ασχετο με τι προτιμά ο ίδιος ο ποιητής, που είναι και αυτός ανθρωπος με ούτως ή άλλως δεδομένες ευαισθησίες και ανθρώπινες αδυναμίες.
    Γι’αυτό ποτέ ένα ρομπότ δεν πρόκειται να φτιάξει ένα αξιοπρεπές ποίημα

  23. Sakis : Απαραίτητο συστατικό της ποίησης το συναίσθημα.
    Καλως μας βρήκες. Την καλημέρα μου

  24. Στίχοι κατάμεστοι συναισθημάτων…Καβάφης στην ακμή του πνεύματος. Πραγματικά με ταρακούνησες..

  25. @ Η φλύαρη Φιλιώ : Λακωνική σε βρίσκω καίτοι «ταρακουνημένη» . Καλώς σε, κόπιασε … !!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: