Ποιά είμαι …?

» Μαγκιά δεν είναι να προσποιείσαι για να αρέσεις όπως σε θέλουν οι άλλοι,
μαγκιά είναι να αρέσεις όπως είσαι …»

  Πόσοι από μας άραγε μπορούμε να το εφαρμόσουμε?
Οι περισσότεροι συμβιβαζόμαστε με τα «θέλω» των άλλων, παραμερίζοντας τα δικά μας, προσπαθώντας να γίνουμε αρεστοί , ώσπου φτάνει η στιγμή που το ποτήρι ξεχειλίζει ,που επαναστατούμε, και φυσικά όλοι οι υπόλοιποι αναρωτιούνται το γιατί? 
Αποφάσισα εδώ και χρόνια να είμαι ο εαυτός μου,
 με όλα τα ελαττώματα και τα όποια ίσως προτερήματά μου …
 και με ότι συνεπάγεται αυτό …

Δεν ακολουθώ τη λογική » παιχνίδι για το παιχνίδι» , κάνω αυτό που με
ευχαριστεί την συγκεκριμένη στιγμή, όπως ακριβώς το αισθάνομαι, όταν είμαι
ευχαριστημένη το δείχνω , το ίδιο και όταν με πιάνουν τα διαόλια μου και
θολώνω και λέω την τελευταία κουβέντα πρώτη και μετά το ξανασκέφτομαι και
ίσως ζητήσω συγνώμη, αλλά έτσι είμαι , με τις καλές και κακές μου στιγμές.

… το βότσαλο έκανε αλλεπάλληλους ομόκεντρους κύκλους… μέχρι που χάθηκαν
στην απεραντοσύνη … κάπου εκεί χάνονται και οι σκέψεις μας όταν είμαστε
ξεκούραστοι, ήρεμοι και περνάμε καλά…, και ως συνήθως τότε είναι η κατάλληλη
στιγμή και σκεφτόμαστε, ονειρευόμαστε, θέλουμε, δεν θέλουμε, απαιτούμε,
χαιρόμαστε, απογοητευόμαστε….

Πόσο βασικό είναι το να είσαι ο εαυτός σου…
Σαφώς και δεν υπάρχει κανένας λόγος να το ‘παίζουμε’, ούτε ‘κάπως’ ούτε
‘λίγο’ ούτε ‘πολύ’…, οι μάσκες άλλωστε αργά ή γρήγορα πέφτουν…, αυτό που
ενδεχομένως μένει είναι ένα άρωμα…
Οφείλουμε να ‘παίξουμε’ μόνο όταν θέλουμε να κερδίσουμε,
 ‘παίζεις κερδίζεις – παίζεις χάνεις…, αλλά για να κερδίσεις οφείλεις να παίξεις…’,
 διαφορετικά χάνεις τον αγώνα στα χαρτιά…
Δεν μ’ αρέσει να χάνω… και σε τελική ανάλυση προτιμώ να μετανιώσω για κάτι που έκανα παρά για κάτι που δεν τόλμησα…
 Έχω την άποψη ότι γενικά στη ζωή μας οι αμαρτίες μπορούν να συγχωρεθούν
 από τον οποιονδήποτε φτάνει να αιτιολογηθούν, οι μαλακίες μας όμως … … …
 αυτές δεν τις συγχωρούμε οι ίδιοι στον εαυτό μας

Ηθικό δίδαγμα (δικό μου): Οφείλουμε να βγάζουμε όλα μας τα ‘θέλω’ στην
επιφάνεια, διαφορετικά θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά, έστω και μετά θάνατον…

‘Μην πεις ποτέ πως δεν κατάφερες κάτι… Πες μόνο ότι δεν
προσπάθησες ακόμη…’

Advertisements
Published in: on 17, Οκτώβριος, 2007 at 03:41  15 Σχόλια  

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2007/10/17/16-10-2007/trackback/

RSS feed for comments on this post.

15 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Δεν ειναι παντα ευκολο να τα καταφερει κανεις σε κατι…Ομως παντα πρέπει να προσπαθεί..Αυτο ειναι αληθεια..
    Καλημερα Χαρά

  2. Νομίζω ότι άνθρωπος που δεν έχει άποψη δεν έχει λόγο ύπαρξης. Κρύβεται από τους γύρω, κρατάει τα πάντα για τον εαυτό του, δείχνει μόνο μια όμορφη βιτρίνα και στο τέλος μένει μόνος στη μοναξιά του ή στην επιφάνεια της ζωής μέχρι που σαν φελλός θα βυθιστεί!!!
    Καλή σου μέρα!!!

  3. Κάποιοι άνθρωποι φημίζονται για το μνημονικό τους…, κάποιοι άλλοι για τις αλήθειες που λένε…, ελάχιστοι έχουν την ικανότητα να συνδυάζουν….

  4. @Μαρια Νικολαου : φτάνει η «προσπάθεια» να μην χρησιμοποιηθεί ουδέποτε σαν άλλοθι… Πάντα χαίρομαι την παρουσία σου !!!

    @onisimos :Δυστυχώς οι «φελλοί» παντός είδους επιπλέουν …
    Ο λόγος σου πάντα περιεκτικός !! Καλησπέρα

    @ you_know : Ξέρω καλά οτι ανήκεις στους ΕΛΑΧΙΣΤΟΥΣ εναπομείναντες εκλεκτούς !!!! ΚΑΛΩΣ ΜΑΣ ΒΡΗΚΕΣ , μην χάσεις το δρόμο …

  5. ΣΥΝΗΔΕΙΣΗ ΠΑΝΤΟΥ…Διεκδίκηση!!! αυθεντικότητα…

    και αποδοχή της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ..

    Πολύ ωραίο ποστο με μυνήματα !!

  6. Σοφά τα λόγια σου και αυθεντική η… «μαγκιά» σου.
    Να’σαι καλά

  7. δεν το συζητώ, έτσι είναι.
    είμαι φανατική υπέρμαχος των θέλω, και εχθρός των πρέπει…οχι, δεν τα καταφέρνω πάντα αλλά τουλαχιστον το προσπαθώ…
    είναι τόσο ενοχικοί οι καιροί μας, που για να μην εισαι δακτυλοδικτούμενος αναγκαζεσαι να μπεις σε ρόλους…
    ακόμα πιο δυσκολο όμως είναι για τα παιδιά.
    για να νιώσουν αρεστά απέναντι στους συνομιλικους τους αφομοιώνονται. Και είναι επικινδυνο αυτό για τη μετεπειτα τους εξελιξη…
    επικίνδυνο να γινουν ένα με τη μάζα…

    ναι. να είμαστε οι εαυτοί μας. αυτό είναι το σωστό.
    καλησπερίτσα 🙂

  8. Συμφωνώ didymina με όσα κατέγραψες στο ποστ σου! Έτσι ακριβώς πρέπει να είμαστε όλοι και ποτέ κανένας δεν έχει να βοβηθεί κάτι από την αλήθεια.

    Απλά, πολλοί άνθρωποι μερικές φορές σε κάνουν με διάφορους τρόπους και για διάφορους λόγους να διστάζεις να είσαι ειλικρινής απένταντί τους.

    Καλημέρα

  9. @LOCKHEART: θα μπορούσα να το ονομάσω και Αυτογνωσία

    @Anonymous : Ευχαριστώ

    @Karyatida : Η σχεδόν μόνιμη επωδός μου είναι » Να ξεχωρίζεις θετικά» στο βαθμό που ο καθενας μας θέλει και μπορεί. Την καλησπέρα μου

    @Μέμα : Το δύσκολο είναι να επιλέξουμε και εν τέλει να αποφασίσουμε εμείς οι ίδιοι , απο αυτό το σημείο και έπειτα δεν υπάρχει πισωγύρισμα. Να είσαι καλά.

  10. Οφείλουμε να βγάζουμε αυτα που έχουμε μεσα μας, προσοχή όμως πώς τα βγάζουμε και πού.
    Το λέω απο προσωπική πείρα.
    Θα το αναλύσουμε αυτό εν καιρώ.

    Πάντως μ αρέσει να είμαι αυτός που είμαι αλλα να μπορώ να προσαρμόζομαι χωρίς να καταπιέζομαι.

  11. Ωραία τα λες Χαρά, όντως δεν πρέπει να προσποιούμαστε, βλάπτουμε στην τελική τους άλλους αλλά περισσότερο τον εαυτό μας.

    Ωστόσο θα συμφωνήσω με tzonakos, θέλει διάκριση για το πως τα βγάζουμε, που και πότε. Μην πάρει κι άλλους (αθώους ή μη) το ποτάμι μας (ο χείμαρρος μάλλον)…

    Φιλιά! 🙂

  12. Ποιόν εαυτό μας;;; Άλλοι είμαστε στη γυναίκα μας, άλλοι στα παιδιά μας, άλλοι στους φίλους μας, άλλοι στα μπλοκ, άλλοι στη δουλειά-δουλεία.
    Ποιοι είμαστε αλήθεια;;; Ηθοποιοί σε ένα έργο που είναι η ζωή μας.
    Δεν έχω δει άνθρωπο να είναι ο εαυτός του και να επιβιώνει. Τον τσακίζουν.
    Δεν είχα το κουράγιο. Στο τέλος μόνο βαθειά μέσα μου ανάσαινα.
    Ένας δειλός σε μια κοινωνία που έτσι σε θέλει.
    Χαιρετώ.

  13. Πάλεψα συχνά σκληρά για να ειμαι εγω και όχι άλλος.
    Πολλές φορες το πλήρωσα αυτό.
    Τι να κάνω, δεν μπορώ και να αλλάξω, απλά να προσαρμοστώ μπορώ, αλλα όχι οταν θέλουν να με αλλάξουν πολύ.
    Αντέδρασα και μάλιστα έντονα.
    Μαγκιά λοιπόν είναι να εισαι αυτός που εισαι και να μπορείς να το δείχνεις στους άλλους με τρόπο έξυπνο. Να μην αφήνεις να σε πατάνε επειδή ετσι θέλουν και μάλιστα να κερδίζουν σε βάρος σου.

  14. Αναρωτιέμαι, με βάση αυτή τη λογική, αν κάποιος είναι από τη φύση του υπερφίαλος, αλαζόνας, κακεντρεχής, παραδόπιστος, δεν θα πρέπει να ομφαλοσκοπήσει λίγο και να επιχειρήσει να μεταβληθεί, έστω για λόγους στοιχειώδους ηθικής; ; Δεν θα πρέπει κάποια στιγμή να ντραπεί και να παραχώσει κάπου, ας πούμε, την αλαζονεία του; Ή μήπως θα είναι ανήθικο να μην παραμένει ο εαυτός του;

    Την καλησπέρα μου και

    Τα σέβη μου

  15. @ tzonakos : Αυτογνωσία μάλλον είναι η λέξη κλειδί, να αναγνωρίζουμε οι ίδιοι τα όποι προτερήματα αλλα και τα ελαττώματά μας και να δουλεύουμε πάω σε αυτά. Την καλησπέρα μου

    @neerie: Το επιθυμητό είναι προς όφελος τον πάντα να μην φοράμε μάσκες, να μην επιλέγουμε σε ποιόν θα δείξουμε τι , αλλα να είμαστε ο εαυτός μας σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας. Φιλιά !!!

    @e-melissas: Σε καμμία περίπτωση δε θα χαρακτήριζα δειλό τον ευπροσάρμοστο. Τα σέβη μου !!

    @cogito: Το «δάκτυλο επι των τύπων των ήλων» , τα σχόλιά σου πάντα στην αθέατη πλευρά και χαίρομαι ιδιαίτερα γι αυτό … για να σε ενοχλήσει η συνείδησή σου , απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξή της… Ελπίζω να σε κάλυψα !!!
    Ανταποδίδω την καλησπέρα συνεπικουρούμενη απο τα ταπεινά μου σέβη !!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: