Κενό …

Αυτό νοιώθω…

Δεν βρίσκω ευχαρίστηση σε τίποτε απολύτως !

Πάντα πίστευα οτι στο οτιδήποτε η φυγή δεν είναι λύση … Επιβεβαιώθηκα !!!

Νόμισα οτι το ταξίδι, η αλλαγή παραστάσεων ίσως με βοηθούσε … Έκανα λάθος … Δεν βοήθησε καθόλου

Καλό ήταν που είδα το παιδί μου, μίλησα μαζί της, τακτοποίησα τυχόν εκκρεμότητες … αλλά ως εκεί

Προσπαθώ να βρω την αιτία που αισθάνομαι έτσι, μόνο αυτόν τον τρόπο γνωρίζω για να την καταπολεμίσω, να ανακαλύψω τη ρίζα ώστε να την εξοντώσω, να την αφανίσω, να πάψει να υπάρχει

Ξετυλίγω το κουβάρι…

Ένα βήμα κάθε φορά, συνεχιζόμενοι και αλεπάλληλοι κόμποι … ούτε ανάσα στο ενδιάμεσο …

Αγάπη Αγώνας Άγονος

Μόνο οταν φτάσεις στο τελευταίο σκαλοπάτι

Μόνο οταν αγγίξεις τον πυθμένα

Τότε και μόνο τότε μπορείς να προσβλέπεις στην ώθηση

Δεν υπάρχει πιθανότητα να κατέβεις χαμηλώτερα απο το τελευταίο σκαλί

Προφανώς δεν το έχω φτάσει .. ακόμη …

Οικτίρω όσους είναι σε παρόμοια κατάσταση, όσο όμως το παλεύω, τόσο βυθίζομαι βαθύτερα στο τέλμα, στο έλος στην κινούμενη άμμο …

Χάνω το νήμα της σκέψης

Το τέλος γίνεται αρχή των πάντων και αρχή το έσχατο σημείο

Σηκώνουμε το βάρος όσων αντέχουμε … και μια ιδέα περισσότερο !

Αυτό άραγε μας κατατάσει ανάμεσα στους δυνατούς?

Υπάρχουν όρια στην αντοχή μας, και αν ναι, τα γνωρίζουμε εκ των προτέρων ή μήπως τα μαθαίνουμε εκ των υστέρων ?

Ισχύει πως “ότι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό”?

Μήπως κάθε πόνος, κάθε πληγή , κάθε σημάδι της ψυχής , αφαιρεί ψήγματα ύπαρξης και αντοχής?

Πού σταματά η λόγική και σε ποιό σημείο αρχίζει ο παραλογισμός?

Τι σημαίνει τελικά “κοινή λογική” και ποιός την ορίζει?

Έρωτας είναι η κινητήριος δύναμη ή μήπως ο μοχλός?

Κενό …

Αυτοματοποιημένες μηχανικές κινήσεις και σκέψεις ασυνάρτητες

 

Advertisements
Published in: on 28, Νοέμβριος, 2007 at 11:50  8 Σχόλια  

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2007/11/28/28-11-2007/trackback/

RSS feed for comments on this post.

8 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Έχουμε πολύ μεγαλύτερες αντοχές απ’όσο νομίζουμε. Και αυτό είναι κάτι που ανακαλύπτουμε στην πορεία. Είμαι της άποψης οτι όσο πιο πολύ φλερτάρεις με τα όριά σου, τόσο τα διευρύνεις. Κάνε υπομονή. Να ψάχνεις τα-έστω και-ψήγματα χαράς στην καθημερινότητά σου και να γραπώνεσαι απο αυτά. Θα δείς που σιγά σιγά η θλίψη θα γίνεται λιγότερο αισθητή και οι μικρές χαρές περισσότερο αντιληπτές χωρίς να το καταλάβεις.

  2. @Me:moir : Καλησπέρα, συμφωνώ μαζί σου αλλα είμαι σε κατάσταση που δεν μπορεί να με αγγίξει τίποτα θετικό …

  3. Οχι, δεν ισχύει το «ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό», ούτε ότι όσο πιο πολύ υποφέρεις τόσο πιο πολύ νοιάζεσαι. Ζωή είναι, όχι κάτεργο. Κι αν κάναμε τον… πόνο μας φιλότιμο και ψάχνουμε να αντλήσουμε από αυτόν ελπίδα, sorry, αλλά καλύτερα να σκεφτούμε απλώς ότι τα καλύτερα έρχονται. Κάποια στιγμή, αργά, ή γρήγορα, ή αργότερα, κάποια στιγμή θα έρθουν. Πάρε χρόνο. Δώσε χρόνο. Και κοίτα μπροστά μέχρι να δεις το φως…

    Καλημέρες!

  4. @ Εκάτη : Θετική σκέψη …

  5. «Μόνο οταν φτάσεις στο τελευταίο σκαλοπάτι

    Μόνο οταν αγγίξεις τον πυθμένα

    Τότε και μόνο τότε μπορείς να προσβλέπεις στην ώθηση»

    Κουβέντα πολύ σημαντική.. μόνο τότε θα ξανασηκωθείς..
    κοίτα ψηλά γλυκιά Χαρά!!
    Ο ουρανός φαντάζει όμορφος και από χαμηλά, εκεί βρίσκονται και όσοι αγαπάς..κοίτα ψηλά κάποια στιγμή θα ξανασηκωθείς και εσύ!!

  6. @mirca : την καλημέρα μου

  7. Ελπιζω πως βρηκα χρυσο.
    και δεν εννοω χρυσο μεταλο Οχι οχι.
    παρεα με τα ιδια προβληματα με μενα.
    Το κενο που γραφει η διδυμινα με εκφραζει απολυτα και με κανει να νοιωθω οτι στην κολαση εχω παρεα. Μονο που ειμαι στο σκοταδι και η παρεα ειναι αθεατη. Απλα ακουω το θροισμα των κινησεων της.
    Ειμαι αυτη την εποχη σε μια αναζητηση ψυχης.
    Δεν ξερω ποια ειμαι τι θελω τι με κανει χαρουμενη τι με κανει ευτυχισμενη.
    Με ποιους θελω ναμαι και με ποιους θελω να μιλω.
    Ειμαι σε πληρη συγχιση. Το δηλωνω με θαρος και8 δεν ντρεπομαι να το πω.
    Σας ευχαριστω για τα ομορφα ποιητικα λογια που ομως ειναι λογια αληθειας. Κραυγη υστεριας αλλα και απελπισιας και απογβωσης.
    Ποιος θαναι αυτος που θα με βοηθησει. Καθε μερα κλεινομαι και περισσοτερο στον εαυτο μου.
    Αραγε ειμαι ανθρωπος η εξωγηινος και επεσα σε αλλο πλανητη που δεν μπορω να συντονιστω με τα υπαρχοντα εδω οντα!!!
    Ευχαριστω . και καλλες γιορτες σε ολους.
    Χαρα

  8. @Χαρά : Συνονόματη !!! Καλώς ήρθες, χρειάζεται θέρρος για να αποδεχτούμε την σύγχυσή μας, και απίστευτο κουράγιο ώστε να βγούμε απ το τέλμα, αλλα η παραδοχή είναι τελικά το πρώτο και σημαντικότερο βήμα…
    Τα καλύτερα δεν τα εχουμε ζήσει ακόμα
    Θετική σκέψη
    Ότι καλύτερο σου εύχομαι


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: