Μονολογία Ερημική

…δεν έχεις καταλάβει ότι μόνο εκεί… στο απόκοσμο…

μόνο εκεί ζω!

εκεί αγγίζω τον εαυτό μου… εκεί αναπνέω… εκεί γράφω…

εκεί ερωτεύομαι…

εκεί υπάρχω… με την ιδιότητα του “εγώ μου”…

Μόνο εκεί!!!

 

… μονολογία ερημική…

σα μονόλιθος στην έρημο…

τι πιο συγκλονιστικά οριακό!

Λειασμένος από τις αμμοθύελλες… ποτισμένος θέρμη κι ιδρώτα ηλιακό… πλημμυρισμένος κόκκους χρυσαφένιους μα και σαρκοφάγα ερπετά!

Αλώβητος κλώνος… αιχμηρά τα άκρα του…

Αλώβητος ο έρωτάς σου… Πονάει!

 

Δεν διαγράφονται οι αισθήσεις τα όνειρα και οι αλήθειες…

Ο χρόνος μεταμορφώνει… μεταλλάσσει… ορίζει… δημιουργεί… σκοτώνει…

Η βροχή μεταφέρει ενέργεια κι ηλεκτρισμό… κάνει τον αιμάτινο χρόνο να κυλά γοργά… τις μνήμες να χορεύουν ανέλεγκτα…

Σε ποιο μονοπάτι άραγε?… του πυρήνα ή της εξάτμισης?

Του πυρήνα θα απαντήσω εγώ… ναι, στο μονοπάτι της ουσίας χορεύουν οι μνήμες μας την ώρα της βροχής…

…κι έπειτα κατακάθονται…

…κλαίνε…

…σπαράζουν…

…χαμογελούν…

…Υπάρχουν μέσα μας και μας αφυπνίζουν…

 

Πεθαίνει η σταγόνα όταν φιλά το πέλαγο?

Another post from «Το Φιλαράκι»… Thanks… Είμαι σε τεράστια, απρόσμενη ταραχή – αναπάντεχη – που δεν μπορώ να διαχειριστώ. Αυτό σας γράφω… Φοβάμαι…

 

Advertisements
Published in: on 9, Σεπτεμβρίου, 2008 at 18:32  Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μονολογία Ερημική  
Tags:
Αρέσει σε %d bloggers: