Ανάκρουση Έρωτα

Ο έρωτας… είναι μουσική… μουσική άναρχη…άμετρες στιγμές πόνου και ευτυχίας μπλεγμένες μεταξύ τους… σαν κορμιά!
Όταν νιώθεις έρωτα… κάποιες ερωτήσεις μένουν μετέωρες… αναπάντητες… Μόνο η καρδιά ξέρει να υποτάσσει το μυαλό. Η καρδιά φωνάζει «Δε χορταίνω»… η ψυχή φωνάζει «Θέλω»… και το μυαλό αναγκάζεται να παραδεχτεί πως πολύ θα ήθελε να αναλύσει… να κατατεμαχίσει να οριοθετήσει…
…Μα δε μπορεί…
Πάντα θα ξεπετιέται προσπαθώντας να μετρήσει, να ομαδοποιήσει, να υποτάξει σε μια καθημερινότητα την επαφή… ποτέ όμως δεν θα καταφέρει να διασπάσει σε μικρότερα κομμάτια τη λέξη «Θέλω»… ποτέ δε θα καταφέρει να τεμαχίσει τη μουσική!
Όταν «σε» φιλώ… όταν «σε» γεύομαι… αισθάνομαι πως πέφτω στα βαθιά νερά του έρωτα… της υποταγής… της κτήσης… της χαράς… της ευτυχίας! Υπάρχουν δύο τρόποι να μιλήσεις για το αφηρημένο… για το μη δυνάμενο να μετρηθεί… είτε να το ορίσεις λεκτικά… είτε να το νιώσεις διαμέσου ψυχών που ενώνονται.
Δυο γλώσσες λοιπόν, δυο δρόμοι… της καρδιάς και του μυαλού…
Αυτή του μυαλού… αφού παρακολουθήσει ότι συμβαίνει γύρω μας… κανονίζει… επιλέγει… ορίζει… μένει ανάπηρο με ερωτήσεις αναπάντητες… μα με αισθήσεις κυρίαρχες!
Η άλλη της καρδιάς μπαίνει στην ουσία αμέσως… παίρνει το αφηρημένο συναίσθημα… το φοράει στην έτερη αγαπημένη … και το Ζει! Χωρίς ενδιαμέσους! Κύτταρο μπαίνει σε κύτταρο και μεταφέρει ιστορίες ζωής. Χωρίς λόγια όμως. Διάλογος σωμάτων πάνω σε θέματα αισθημάτων… αφηρημένων καταστάσεων…
Και οι μυρωδιές που έλκονται είναι το μετά την πτώση στο άπειρο…
Συνεχείς συγκρούσεις μοιραίων έλξεων…
Με το πάθος καταλύτη…
Λαχταρώ…
…λαχταρώ ένα φιλί… ένα άγγιγμα… ένα «σου» βλέμμα…
…μια «σου» πνοή…
posted by «Το Φιλαράκι»
Advertisements
Published in: on 16, Σεπτεμβρίου, 2008 at 12:53  Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ανάκρουση Έρωτα  
Tags:
Αρέσει σε %d bloggers: