Κρύσταλλο οδύνης

Νύχτα πάνω από τους δυο με πανσέληνο
εγώ βάλθηκα να κλαίω κι εσύ γελούσες
η καταφρόνια σου ήταν ένας Θεός
τα δικά μου παράπονα στιγμές και περιστέρια αλυσοδεμένα.

Νύχτα κάτω από τους δύο
κρύσταλλο οδύνη, έκλαιγες εσύ από βάθη απόμακρα
ο πόνος μου ήταν ένας σωρός από αγωνίες
πάνω στην αδύναμη καρδιά σου από άμμο.

Η αυγή μας έσμιξε πάνω στο κρεβάτι
τα στόματα βαλμένα πάνω στο παγωμένο σιντριβάνι
του αίματος τ’ αστείρευτου που χύνεται.

Κι ο ήλιος μπήκε απ’ το κλειστό μπαλκόνι
και το κοράλλι της ζωής άπλωσε το κλαδί του
πάνω στη καρδιά μου τη σαβανωμένη

                                                                                             Φ.Γ.Λόρκα

 * Αντικατοπτρίζει την ψυχική μου διάθεση…

Advertisements
Published in: on 21, Σεπτεμβρίου, 2008 at 21:31  Σχολιάστε  
Tags: ,

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2008/09/21/%ce%ba%cf%81%cf%8d%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%bf-%ce%bf%ce%b4%cf%8d%ce%bd%ce%b7%cf%82/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: