Φωνή … απόμακρη

Η φωνή σου έλουσε τον αμμόλοφο του στήθους μου
Μες τη γλυκιά ξύλινη καμπίνα.
Απ’ το νοτιά των ποδιών μου έγινε άνοιξη
Και στο βοριά του μετώπου μου άνθισε φτέρη.

Κέδρο από φως μέσα στη χαραμάδα τη στενή
Τραγούδησε δίχως εωθινό και σπορά
Και το κλάμα μου ρίζωσε για πρώτη φορά
Κορώνες ελπίδας από το ταβάνι.

Γλυκιά και απόμακρη φωνή για με χυμένη,
Γλυκιά και απόμακρη φωνή που την έχω γευτεί.
Απόμακρη και γλυκιά φωνή σβησμένη.

Απόμακρη καθώς σκοτεινή ελαφίνα πληγωμένη,
Γλυκιά καθώς λυγμός μες το χιονιά.
Απόμακρη και γλυκιά στο μεδούλι μπηγμένη!

                                                                    Φ.Γ.Λόρκα

* Μια αποτυχημένη απόπειρα …

Advertisements
Published in: on 21, Σεπτεμβρίου, 2008 at 21:59  2 Σχόλια  
Tags: ,

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2008/09/21/%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%ae-%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%b7/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Όμορφη αποτυχημένη απόπειρα. Οι στίχοι, έτσι κι αλλιώς μιλάνε…

  2. @Λάκης Φουρουκλάς: Απεικονίζουν …, Την καλημέρα μου!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: