Κομήτης

Είναι τόσο μοναδικός, παράλληλα τόσο οικείος, γίνεται το ερημονήσι μου, μπορώ να ενεργώ δίχως κανόνες , με τις αισθήσεις κυρίαρχες, έχει μαγικό άγγιγμα δίχως να χάνει μόριο από την ανθρώπινη διάστασή του. Απελευθερώνει και απελευθερώνεται, γνωρίζει την τέχνη αλλά και την τεχνική της ανύψωσης, δίχως φκιασίδια, ατόφια. Όσο μεγάλα ή μικρά κι αν είναι τα ενδιάμεσα διαστήματα, δεν αφαιρούν από την οικειότητα. Είμαστε ο εαυτός μας σε κάθε επαφή.
Εντυπωσιακός σε μέγεθος με πυρήνα από πάγο, κεφαλή από αέρα και ουρά που εμφανίζεται μόνο κατά την προσέγγιση. Η επαφή εκρηκτική, ορθάνοικτη πύλη για το πέρασμα σε άλλη διάσταση. Εντοπίζεται μόνο σε απόσταση αναπνοής και όσο πλησιάζεις γίνεται λαμπρότερος, η πόλωσή του μαρτυρά αντανάκλαση. Νεφελώδης όψη και επιμηκυνόμενη ύλη. Εμφανίζεται μετά από μεγάλες περιόδους απουσίας, αιφνίδια ανάμεσα σε άλλους αστέρες, αποχωρεί περίεργα και εγείρει δέος.

Advertisements
Published in: on 24, Σεπτεμβρίου, 2008 at 18:17  2 Σχόλια  
Tags: ,

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2008/09/24/269/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Ανθρώπινος κομήτης…

  2. @Λάκης Φουρουκλάς: Πιό ανθρώπινος δεν γίνεται !!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: