Είμαστε οι επιλογές μας

Μην μπλέξεις σε παρόμοια ιστορία , αυτό να θυμάσαι ! Όταν σε χτυπήσει ο Έρωτας δεν ξέρεις τι κάνεις. Δεν είναι εύκολες καταστάσεις αυτές. Περνάς από πολλά στάδια. Στην αρχή θεωρείς πως εσύ είσαι η μία και μοναδική., ότι έχεις τη δύναμη να τον κερδίσεις εφόσον η ζυγαριά δεν έχει γείρει ακόμα προς κάποια πλευρά.
Άλλωστε στο λέει κι εκείνος «Είμαι σε μεταβατική περίοδο. Κάνε υπομονή. Θα ξεμπλέξω γρήγορα!» τότε η ζυγαριά αρχίζει να κινείται τρελά μια προς το ένα μέρος και μια προς το άλλο.
 Την μια στιγμή είσαι εσύ η βασίλισσα και την άλλη τον τίτλο τον έχει η άλλη. Έπειτα ακούς τόσα λόγια αγάπης που δεν μπορείς να μην πειστείς να δώσεις κι άλλο χρόνο. Παλεύει, λες, κι εκείνος. Εμένα αγαπάει.
«Μαζί σου και στη κόλαση, θα έδινα τη μισή μου ζωή για να ζήσω για λίγο μαζί σου!»
Με άρπαζε στην αγκαλιά του και με ρωτούσε γεμάτος προσμονή «Σε κάνω ευτυχισμένη?»
«Ναι, ναι !» απαντούσα, όμως δεν τολμούσα να κάνω την ίδια ερώτηση, μόνο κατέληγα «Γίνε ευτυχισμένος !»
Πρέπει να βρω δύναμη να εξαφανιστώ από τη ζωή του. Δεν ήταν λύση αυτό που μου πρότεινε εν βρασμώ ψυχής, να εγκαταλείψουμε τα πάντα και να πάμε να ζήσουμε αλλού. Θα έκανα και την πόρνη ακόμα, αλλά κυνηγημένη , όχι. Σε άλλη πόλη, χωρίς δουλειά. Ότι και να νοιώθαμε θα διαλυόταν.
– Εσύ δεν είπες μαζί του και στην κόλαση?
Στην κόλαση , ναι, γιατί εκεί θα βρισκόμασταν οι δυό μας, χωρίς κανένας να μας ενοχλεί. Όμως δεν είμαι αφελής. Αν φεύγαμε μακριά, αργά ή γρήγορα θα μας έβρισκαν. Θα ζούσαμε σ’ ένα καθημερινό μαρτύριο, και δεν καταλαβαίνω το γιατί. Επειδή δεν έχει πυγμή να της πει «Τελειώσαμε!» Δηλαδή είναι προτιμότερη η φυγή? Στ’ αλήθεια δεν μπορώ να μπω σ’ αυτή τη διαδικασία σκέψης, το να μην έχω το θάρρος της γνώμης μου το θεωρώ παράλογο, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια ζωή. Είμαστε οι επιλογές μας. Άλλο πράγμα ο λόγος ενός άντρα και άλλο η αγάπη του. Η ζωή αποδεικνύει ότι ο λόγος και ο κοινωνικός περίγυρος είναι δυνατότερα κι από την αγάπη. Κι έπειτα λένε ότι οι γυναίκες είναι αδύναμες. Για ποια υπεροχή δύναμης μιλάνε δεν εξήγησαν ποτέ. Αν εννοούν τη μυϊκή αλλάζει το θέμα. Όμως δεν κυριαρχεί πλέον η δύναμη του σώματος , αλλά του μυαλού. Παρ’ όλα αυτά είναι βαθιά τα κατάλοιπα των προγόνων μας

Advertisements
Published in: on 18, Νοέμβριος, 2008 at 11:32  Σχολιάστε  
Tags:

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2008/11/18/114-2/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: