Κουβεντιάζοντας ΙΙΙ

– Ήμουν χάλια, έπαιρνα τηλέφωνο φίλες για να μιλήσω, αλλά δεν τα κατάφερα…
– Κι ούτε θα καταφέρεις κάτι, αν δεν μάθεις να τα βγάζεις  πέρα μόνη σου. Αν δεν τονώσεις εσύ τον εαυτό σου ποιος μπορεί να το κάνει? Κι άντε και το έκανε κάποιος, θα είναι για όσο κρατάει μια τηλεφωνική συνομιλία, μια επίσκεψη. Μετά? Αντιμέτωπη με το πρόβλημα θα είσαι εσύ και μόνο εσύ. Μάθε να εμψυχώνεσαι, να ψιθυρίζεις τρυφερά στον εαυτό σου.
– Εσύ το καταφέρνεις?
– Ναι, κάθε τόσο κανακεύω το μικρό εαυτό μου, έτσι όπως μόνο εγώ ξέρω. Μιλάω δυνατά για ν’ ακούω τα λόγια μου. Παίρνω στοργικά αγκαλιά τη καρδιά μου και της λέω πόσο τη λατρεύω. Αν δεν αγαπήσεις εσύ τον εαυτό σου, ποιος θα σ’ αγαπήσει?  Ομολογώ πως κάποιες φορές δεν τα καταφέρνω, δεν κρύβω πως θα’ θελα την αγάπη και κάποιου άλλου.
– Εννοείς ένα σύντροφο…
– Ακριβώς. Ο άνθρωπος είναι πλάσμα συντροφικό. Δε ζει εύκολα μόνος. Κάποιες φορές λοιπόν λιγοψυχώ. Επιζητώ το χάδι από μια άλλη παρουσία.

Advertisements
Published in: on 2, Δεκέμβριος, 2008 at 11:01  2 Σχόλια  
Tags: ,

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2008/12/02/250/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Τι όμορφα που με έχεις ταξιδέψει σήμερα…;;;

    μια συντροφιά!!!

  2. @mirca: Η απίστευτη ομορφιά της ψυχής σου σε συντροφεύει.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: