Το ένστικτο δεν σφάλλει, αρκεί να μάθουμε να το εμπιστευόμαστε.

Δεν θ’ άφηνε κανένα στο κόσμο, με το πρόσχημα ότι τάχα την αγαπάει και θέλει το καλό της,  το παραμικρό περιθώριο ή δικαίωμα να καθοδηγεί τη ζωή της. Αρκετά εκμεταλλεύτηκαν αυτή την ευκαιρία οι πάντες. Με τις αστείρευτες απαιτήσεις τους και την αδιάκοπη έλλειψη ικανοποίησης της είχαν ισοπεδώσει την προσωπικότητα. Την ταπείνωναν, χρόνο με το χρόνο, σε σημείο να χάσει κάθε εμπιστοσύνη στον εαυτό της και να τον θεωρώ ανάξιο για το οτιδήποτε.

Βρήκε το σθένος να τους βγάλει όλους απ’ τη ζωή της, να θέσει οριστικά και αμετάκλητα τέλος στην απελπισία, στα σπασμένα νεύρα.

Έμεινε μόνη, καλύτερα, παρά παγιδευμένη στα ασφυκτικά τους δίκτυα, να αγωνίζεται μάταια να πάρει μια επιβράβευση , που ούτως ή άλλως δεν θα ερχόταν ποτέ.

Της έμειναν τα νιάτα και τα όνειρα σε αφθονία, η ζωή την καρτερούσε ξέχειλη από εκπλήξεις και περιπέτειες, το ήξερε, εξαρτιόταν από ‘κείνη αν θα τις άρπαζε ή θα άφηνε να της ξεφύγουν.

Τα έλεγε και τα ξανακουβέντιαζε με τον εαυτό της, καιρό τώρα, προσπαθώντας να πειστεί να επιβιώσει, παρά τις πληγές που της άνοιγαν και αιμορραγούσαν χρόνια τώρα.

Θα ξεκινούσε από το μηδέν, να χτίσει στο στέρφο έδαφος του παρελθόντος ένα καινούριο πεπρωμένο, ικανό να απαλύνει το πλήγμα από τις αλλεπάλληλες προδοσίες.

Τα εγκατέλειπε όλα, δίχως κανένα δισταγμό. Την δήθεν καριέρα, την κενή κοινωνική της θέση, τον ψευτοσύζυγο και την επίπλαστη εξασφάλιση που υποθετικά της προσέφερε, τα πάντα ! Για να ζήσει πραγματικά! Με τα δικά της μέτρα και σταθμά, όπως ήθελε εκείνη κι όχι όπως όριζαν οι άλλοι.

Κάποιο κομμάτι της ύπαρξής της εδώ και χρόνια κλοτσούσε, επαναστατούσε, όλο και πιο έντονα, πιο απαιτητικά. Όσο υπάκουε σε κανόνες άλλων, τόσο το κομμάτι του εαυτού της γινόταν πιο επιτακτικό. Διαφορετική ζωή ονειρευόταν, άλλη της επιτρεπόταν να ζήσει. Ασφυκτιούσε.

Άργησε, αλλά κατάλαβε ότι έπρεπε να ακούσει την καρδιά της μονάχα.

Advertisements
Published in: on 28, Ιανουαρίου, 2009 at 10:27  5 Σχόλια  
Tags: , , ,

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2009/01/28/30109-2/trackback/

RSS feed for comments on this post.

5 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Χρειαζόμουν μια απάντηση σήμερα.Ζήτησα βοήθεια νοερά.Αν αυτή είναι η απάντηση, ευχαριστώ

  2. Αχ!Καλά τα λες εσύ,ποιος έχει το κουράγιο να πάει κόντρα σε όλα;Και να υποστεί τις συνέπειες και να μην ξαναγυρίσει με την ουρά στα σκέλια;
    Καλή τύχη να έχει όποιος το επιχειρήσει

  3. @Carpe Diem: Η απάντηση υπήρχε μέσα σου, άλλοθι έψαχνες για την επιβεβαίωση. Χαίρομαι αν βοήθησα στο ελάχιστο. Την καλημέρα μου

    @Vany: Κάθε στιγμή μας εμπεριέχει αποφάσεις και μαζί τις συνέπειες τους. Προτιμώ να είμαι αρεστή στον εαυτό μου. Μου έλειψε η σπιρτάδα σου!

  4. Καθε μερα ειναι ξεχωριστη,και εχουμε χρεος απεναντι στη ζωη να την κανουμε καλυτερη.Ακομα και μες τη φυλακη πρεπει να την κανουμε καλυτερη μερα με τη μερα ετσι μολις πιστεψουμε εμεις οι ιδιοι οτι ξωφλησαμε την ποινη μας,θα σπασουμε τα καγκελα και θα βγουμε ελευθεροι να τρεξουμε στον κοσμο…Θα εχουμε ομως μαθει να παλευουμε για το καλυτερο.Με αγαπη…

  5. @Taria: Κι έτσι είναι


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: