Διαλέγοντας την οδό του έρωτα

– Τα παράτησα όλα για να ζήσω! Μ’ όλες μου τις δυνάμεις. Δίχως να προδίδω τις επιθυμίες μου. Ήρθε ο καιρός να αποδείξω ότι μπορώ να το κάνω. Ας ορμήξω λοιπόν! Ας αρπάξω τις ευκαιρίες με τα δυό μου χέρια!
– …
– Δεν θα περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου να ονειρεύομαι την ελευθερία και τη φαιδρότητα, παραμένοντας οχυρωμένη πίσω από τους φόβους μου. Ήμουν ανέκαθεν σοβαρή και φρόνιμη, άκουγα μονάχα εσένα, λογική μου, και τι βγήκε απ’ αυτί?
– …
– Καταπιέστηκα και καταστράφηκα! Τι το καλό μάζεψα όσο ήμουν το καλό παιδί, η καλή σύζυγος?
– …
– Ξύπνησα όμως. Η φρονιμάδα και η υπακοή μ’ έπνιξαν μέσα στο κέλυφός μου, με ρήμαξαν ολότελα. Θ’ αφήσω για μια φορά την τρέλα να φυσήξει τα πανιά μου κι όπου μ πάει.
– …
– Διαλέγοντας την οδό του έρωτα, επιλέγω τη ζωή. Δίνω προτεραιότητα στο σώμα μου. Κι αυτό είναι μέρος του εαυτού μου. Έχει δικαιώματα! Δεν το είχα αντιληφθεί μέχρι σήμερα. Ίσως καταφέρω ν’ αγαπήσω καλύτερα τους άλλους αν αρχίσω ν’ αγαπιέμαι η ίδια.

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2009/02/11/171/trackback/

RSS feed for comments on this post.

4 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. ευτυχισμένοςείναι αυτός που δε βρέθηκε σε διλήμματα, αυτός που δεν προσπάθησε να συνταιριάσει το παθος με το χρέος, την ελευθερία με τη λογική. Κι όμως, σκέφτομαι μερικές φορές ότι δεν πρόκειται για δίλημμα: υπάρχει ένα ζωτικό χρέος και καθήκον που πρέπει να εκλπηρώσουμε. Αυτό της ευτυχίας του εαυτού μας, της πληρότητας του συναισθήματος, της πλήρωσης του σώματος και της εκλπήρωσης του έρωτα…Κι όταν ενσυνείδητα ακολουθήσεις το χρέος αυτό στον εαυτό σου, ο αέρας που γεμίζει τα πανιά σου μυρίζει πάθος…

    Καλημέρααααα 🙂

  2. @marianna: Πολλές φορές το χρέος προς τον εαυτό μας αντικρούεται με το χρέος μας προς οτιδήποτε, (βλέπε πατρίδα, οικογένεια «ων ουκ εστι αριθμός»)Πάθος για ζωή θα μπορούσα να πω!!! Την χαμογελαστή μου καλημέρα.

  3. Ακούγεται απλό, όμως είναι το δυσκολότερο «ν’αγαπιέμαι η ίδια». Τις περισσότερες φορές φτάνουμε στον πάτο για να στραφούμε στον εαυτό μας και να του προσφέρουμε ότι του αξίζει. Πρέπει να το ζήσουμε όμως, πώς θα καταλάβουμε αλλιώς;
    Καλό βράδυ!

  4. @Margo: Έχεις δίκαιο , αν δεν το βιώσουμε δεν είμαστε σε θέση να το εκτιμήσουμε. Την καλημέρα μου


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: