Φυσαλίδα χαράς

– Αναπνέω την ομορφιά της ζωής. Πως μ’ αρέσει να γεμίζω με μυρωδιές! Ίσως επειδή είναι κάτι το φευγαλέο, το ριζικά ελεύθερο! Μ’ αρέσουν τα εφήμερα και άπιαστα. Έχεις προσπαθήσει να φυλακίσεις μια μυρωδιά? Αδύνατον! Είναι μια πολύτιμη φυσαλίδα χαράς της στιγμής.
– Είσαι αδιόρθωτη!
– Γιατί να διορθώνομαι?  Τώρα μυρίζω, γεύομαι , αισθάνομαι. Παίρνω το χρόνο κι ακούω τα πουλιά, το παιχνίδι των ανέμων στα φυλλώματα, το θρόισμα του χορταριού. Την ουσία της ζωής!!! Την ποίηση δεν την συναντά κανείς μόνο στο βιβλία, αλλά και στους αγρούς, στο κήπο, στην καθημερινότητα ακόμη. Η καθάρια καλημέρα του ήλιου, το πορφυρό τραγούδι του ιβίσκου, το νανούρισμα της θάλασσας, οι πινελιές της φύσης, η συκιά που ξεφυτρώνει ανάμεσα σε δυό λιθάρια ενός ξεχαρβαλωμένου πέτρινου τοίχου κι αγωνίζεται να επιβιώσει, το λιόδεντρο, τα σύννεφα σκαλισμένα με δεξιοτεχνία απ’ τον άνεμο…. Όλα είναι ποίηση!

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2009/02/16/%cf%86%cf%85%cf%83%ce%b1%ce%bb%ce%af%ce%b4%ce%b1-%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%ac%cf%82/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: