Ντελικάτος

Ο έρωτας είναι εξ ορισμού έννοια θετική. Δεν είναι ανήθικος, είναι θεός που τον ψάχνεις, τον αρνιέσαι, κι όσο τον αρνιέσαι, τόσο τον ανακαλύπτεις πιο κοντά σου, μέσα σου. Είναι θεός που τον πιστεύεις και τον ακολουθείς, άσχετα από τη λατρεία που διαλέγεις. Δεν υπάρχει λατρεία ηθική ή ανήθικη. Ο έρωτας είναι σαν τις θρησκείες, όπου κάθε μορφή λατρείας είναι σεβαστή.
Είναι ντελικάτο πράγμα ο έρωτας. Ποιος όμως οριοθετεί το φυσιολογικό και το αφύσικο, το ηθικό και το ανήθικο? Ποια είναι τα αντικειμενικά κριτήρια?

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2009/02/23/200/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Καλησπέρα, νομίζω ότι εάν και ο πιο ορθολογιστής ερωτευτεί πραγματικά, καταρρίπτονται όλων των ειδών τα κριτήρια και οι ηθικολογίες. Δεν υπάρχουν κριτήρια

  2. @Maximus: Απόλυτα θα συμφωνήσω μαζί σου. Έρωτας και λογική δεν μπορούν να συνυπάρξουν


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: