Εξομολόγηση και αποδοχή

Μπαίνοντας στο σπίτι και κλείνοντας την πόρτα πίσω μου, ξεφύσηξα ανακουφισμένος καθώς άφηνα απ’ έξω την εικόνα μου που με κόπο διατηρούσα τόσο καιρό. Επιτέλους, μπορούσα να σταματήσω να αντιστέκομαι στην βαρύτητα, αφήνοντας τα πάντα μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα να πέσουν στο πάτωμα. Μια τσάντα, ρούχα και κυρίως, την διάθεσή μου.
Τον τελευταίο καιρό όλα οδηγούσαν στη στιγμή αυτή, ώστε να μπορέσω λαίμαργα να ρίξω στο κρεβάτι τον συντετριμμένο εαυτό μου και να κλείσω μάτια και αυτιά στα πάντα.
Ονειρεύτηκα όσο ποτέ άλλοτε. Όσα δεν είμαι, όσα δεν έχω, όσα δεν έκανα έγιναν ένας χαώδης χείμαρρος που ξερνούσε το μυαλό μου μέσα στα όνειρά μου, σα μεθυσμένο στομάχι που αποβάλει υπερβολικό αλκοόλ.
Πάλι εδώ; Πάλι έτσι; Όλα τα λάθη του παρελθόντος αυτό δεν είχαν σαν σκοπό να με κάνουν να αποφύγω; Τι δεν έμαθα σωστά; Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω;
Ερωτήματα που απαντιούνται ή καθόλου ή παραπάνω από όσο θέλω ανακυκλώνονται ξανά και ξανά στο μυαλό μου, μέσα σε ένα λήθαργο που δεν θέλει να διακοπεί με τίποτα.
Στο βάθος ακούγονται τηλέφωνα και κουδούνια να με καλούν, απαιτώντας κάπου την παρουσία μου. Και εγώ να αναρωτιέμαι όχι τι θέλει ο κόσμος από εμένα, αλλά τι θέλω εγώ από τον κόσμο. Που νόμιζα ότι ήξερα, τρομάρα μου…
Ο ήλιος έδυσε και ανέτειλε, ξανά και ξανά. Απλά όχι για μένα. Ανήμπορος να το σηκωθώ καν από το κρεβάτι, πάλευα με τον εαυτό μου.
Κάποτε συνειδητοποίησα δύο βασικές αλήθειες για μένα, που δεν ισχύουν απαραίτητα για τους άλλους.
Η πρώτη είναι ότι οποιοδήποτε χτύπημα και να δεχτώ, το ξεπερνάω με τον χρόνο. Δεν δραματοποιώ τον πόνο μου. Απλά περιμένω να περάσει. Και περνάει. Όλα περνούν. Πάντα.
Η δεύτερη είναι ότι κάθε χτύπημα με κάνει λίγο πιο κλειστό, λίγο πιο απρόθυμο να ανοιχτώ μετά σε νέους ανθρώπους και εμπειρίες στην ζωή μου. Και παρόλο που κάθε φορά είμαι πιο προσεκτικός στο για ποιον το κάνω, αποτυγχάνω.
Ο χρόνος περνάει και βρίσκω επιτέλους την δύναμη να σηκωθώ. Ξυρίζω τα γένια μου που τόνιζαν την παραίτησή μου.
Μια νέα αρχή.
Άλλη μία.
Πρέπει να θυμάμαι αυτή τη στιγμή, σαν πιθανό ορόσημο της ζωής μου. Ίσως τώρα μόλις να σκλήρυνα πέρα από κάθε σωτηρία.

 

Υ.Γ. Ακόμα και εκείνοι νοιώθουν κάποιες στιγμές αδύναμοι !!!

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2009/03/09/210/trackback/

RSS feed for comments on this post.

14 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Ακριβώς το αντίθετο είμαι.Και στα δύο.Ενώ δεν ξεπερνάω οτιδήποτε με πλήγωσε,απλά το χαντακώνω να μη φαίνεται,τα δίνω όλα ξανά και ξανά και ο κύκλος δεν τελειώνει ποτέ.Σα βίτσιο μου φαίνεται,τώρα που το έγραψα!Λες και γουστάρω να ζορίζομαι…Αχ!Είμαι και μπουκωμένη και συναχωμένη και δακρύζουν τα μάτια μου από μόνα τους!

  2. Οι σκέψεις σας έχουν υπάρξει και δικές μου στο παρελθόν. Σκληραίνω κι εγώ με τον καιρό, υπερβολικά φοβάμαι, αλλά έτσι αντέχω περισσότερο. Νιώθω ότι κάθε καινούργια αρχή την οφείλουμε στον εαυτό μας, δεν ξέρω γιατί και ούτε θα το ψάξω. Ξανά και ξανά. Ίσως και να’ ναι μέσα στο παιχνίδι της ζωής, τελικά.

    O χρόνος μπορεί και γιατρεύει τις πληγές της καρδιάς μου, αλλά το μυαλό μου δυστυχώς δεν διαγράφει και μπορεί να μην πονάω πια, αλλά πράττω αναλόγως.

  3. Με τον χρόνο κρίνουμε τον εαυτό μας. Κάποια λάθη που δεν έπρεπε να γίνουν. Κάποια τολμήματα που έπρεπε να γίνουν. Σίγουρα το κάθετι είναι μια εμπειρία που μας διαμορφώνει και μας πλάθει.

    Το μόνο που μπορώ να πω, είναι ότι πλην του θανάτου μας, όλα τα άλλα που μπορούν να μας συμβούν είναι επιδιορθώσιμα…

    ΥΓ: To wordpress δεν συνδέει μέσω προφίλ και έτσι ο μπούφος δεν ήξερα αν μιλούσα σε άντρα ή γυναίκα. Μικρή σημασία είχε ούτως ή άλλως…

  4. Ο ήλιος ανατέλλει κάθε μέρα για όλους.Τα μάτια μας είναι εκείνα που υποχωρούν.Και γω τον φοβάμαι τον πόνο..Πρόσφατα ξαναέμαθα να τον αποδέχομαι ως απαραίτητο στάδιο στην πορεία προς την αναζήτηση της χαράς.Και η χαρά έχει δίδυμη αδελφή την αποδοχή

  5. Κανείς δεν σκληραίνει πέρα από κάθε σωτηρία. Απλά ορθώνει τείχη, αλλά πού και πού αφήνει και κάποιες χαραμάδες ελπίδας. Όμορφο κείμενο. Μέρα καλή

  6. @Vany: Είναι η φύση του ανθρώπου. Προτιμώ να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο κι εγώ, κι ας αποδειχθεί μοσοάδειο. Όποες συνέπειες κι αν έχει αυτό.
    Περαστικά (για το κρύωμα)
    Χαμογελαστή καλημέρα

  7. @Maximus: Γνώρισμα της εξέλιξης του ανθρώπινου νου είναι και αυτό που περιγράφεις. Ότι δεν εξελίσεται με φοβίζει.
    Χαμογελαστή καλημέρα

  8. @nico dery: Μακάριοι όσοι έχουν το χάρισμα της αυτοκριτικής. Είμαστε οι επιλογές μας .
    Πραγματικά μικρή σημασία έχει το φύλο. Σημαντικός είναι ο τρόπος σκέψης.
    Χαμογελαστή καλημέρα

  9. @ ολγα ιορδανιδου: Μακάρι να μπορούσαμε να λειτουργούμε πάντα με γνώμονα τη θετική σκέψη.
    Χαμογελαστή καλημέρα

  10. @Λάκης Φουρουκλάς: Κερκόπορτες για Εφιάλτες !!! Δυστυχώς.
    Χαμογελαστή καλημέρα

  11. H ζωή κάνει κύκλους…..

  12. @Giorgos: Αέναους !!!
    Καλώς μας βρήκες
    Χαμογελαστή καλημέρα

  13. Εγώ πάλι κάνω κάτι πολύ ανορθόδοξο.. Αφήνομαι στον πόνο απλά, και χωρίς να εστιάσω (ούτε τον φοβάμαι, ούτε περιμένω κάτι να μου δείξει, ούτε περιμένω να περάσει/να μην περάσει, ούτε προσπαθώ να τον ξεχάσω, δεν του δίνω περισσότερη ή λιγότερη σημασία. Τώρα πονάω ας πονέσω). Όσο μένει αλλάζει τρεις και λίγο η διάθεσή μου. Στην αρχή νευριάζω με ότι μου συνέβη, μετά λυπάμαι, μετά πάλι νευριάζω, το αφήνω (με αφήνω), το αφήνω και στο τέλος φεύγει όπως ήρθε ο πόνος (από τον ίδιο δρόμο). Χωρίς να μου αφήσει τίποτα (ίσως επειδή τον άφησα και πέρασε, ίσως επειδή ήξερα ότι δεν μπορεί να μου κάνει τίποτα), ούτε σκληρότερη γίνομαι, ούτε απαισιοδοξώ, ούτε κλείνομαι. Μένω όπως ακριβώς ήμουν πριν έρθει.

  14. @stefania : Καλώς μας βρήκες. Θεωρώ πως κάθε πόνος μας αφήνει κάτι, έστω απρ\ειροελάχιστο, τα σημάδια μας μας καθορίζουν άλλωστε και μας βοηθάν να βελτιωθούμε, να γινόμαστε κάθε φορά και λίγο πιο σημαντικοί απο αυτά.
    Καλές γιορτές, πολλές ευχές .


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: