Τι περιμένεις να σου πω?

Με δίκασες ερήμην μου όλον αυτό τον καιρό μέσα στο μυαλό σου, είμαι ήδη ένοχη για σένα.

Η αμφιβολία, ξέρεις, είναι κάτι που χρειάζεται να την εκφράσεις εκείνη τη στιγμή που τη νιώθεις.

Αν δεν το κάνεις, μετά, γίνεται βεβαιότητα και παγιώνεται στο μυαλό σου.

Το ίδιο και η υποψία.

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2010/09/04/789/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Αν καταδικάζαμε μόνο με μια ένδειξη ή με μια σκέψη, κανείς δε θα ήταν με κανέναν. Τα συμπεράσματα είναι λίγο άτοπα όταν δε συνοδεύονται από αποδείξεις και γεγονότα.Καλημέρα!!!

  2. @ Vany: Η απουσία σου είναι το ίδιο αισθητή με την παρουσία σου. Καλό φθινόπωρο .
    Κι όμως πολλές φορές οι υποψίες και οι αμφιβολίες μας δηλητηριάζουν.
    Χαμογελαστή καλησπέρα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: