Υποχρέωση και χρέος

Αναρωτιέμαι γιατί πρέπει να πω τις σκέψεις μου, κι αν τις πω θα τις ακούσει κανείς ? Πως ν΄ακούσει? Δεν είμαστε όλοι αυστηρά περιορισμένοι στο στενάχωρο εαυτό μας?
Ναι, αλλά οι άνθρωποι πρέπει να εκφράζονται …

Το νοιώθω πως είναι έτσι.

Αλήθεια, αν μπορούσα να φύγω, να φύγω μακριά, σε ποιόν θα το ‘λεγα?

Σε κανένα. Σε κανένα ? … Πολύ παρορμητική απάντηση, γιατί άραγε?

Έχω μια μάνα, ενα πατέρα, αδέλφια, φίλους, φίλες και λοιπούς συγγενείς, άλλους ν’ αγαπώ, κι άλλους απλά να τους ανέχομαι, γιατί έτσι λένε πως πρέπει.

Μα γιατί πρέπει? Τι υποχρέωση μπορεί να δημιουργεί ένας συγγενικός δεσμός εξ αίματος? Και γιατί υποχρέωση και οχι αισθήματα? Αισθήματα που τα γεννά ο κοινός εγκλωβισμός μας, σε μια αλυσίδα απο παρόμοιους κρίκους.

Έχω υποχρέωση, επίσης λένε, να δίνω λόγο για τις πράξεις μου, κατανοητό. Το γιατί όμως δεν μπορεί να το χωρέσει ο νούς μου. Τι θα πει υποχρέωση? Έχει διαφορά απο το χρέος?

Νιώθω νάχω χρέος απέναντι στη μάνα μου και στον πατέρα μου, οχι γιατί με γέννησαν, το σκοπό τους έθρεψαν. Οχι γιατί με μεγάλωσαν , χρέος τους ήταν αφού με έφεραν στο κόσμο.

Το δικό μου χρέος προς αυτούς , έχει να κάνει με την αγάπη τους, που άλλοτε ξέρουν να τη δίνουν κι άλλοτε μπερδεμένοι στα δίχτυα του πανικού, τη σερβίρουν με λάθος τρόπο, σε λάθος πιάτο. Αυτή όμως είναι εκεί, απο μικρή τη νιώθω. Ακλόνητη, φουσκωμένη, απέραντη.

Κάπως έτσι πρέπει να είναι η αγάπη, να μη ζητά ποτέ αντάλλαγμα, μεγάλο ή μικρό, βαθύ ή ρηχό, μόνο να υπάρχει.

Υ.Γ. Έκθεση μαθήτριας Β΄Λυκείου (τέλος δεκαετίας ΄70)

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2010/09/21/895/trackback/

RSS feed for comments on this post.

4 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Μας περιβάλλει ένα δίκτυο υφασμένο από τους παλαιότερους, από τους σημερινούς και από τους ιδιους.
    Πρέπει να κοιτάξουμε μόνοι μας και αλύπητα να αποφασίσουμε, τι θα πετάξουμε,και τι θα κρατήσουμε για το καινούργιο μας δίκτυο.

  2. @Στέλιο: Μια εναλλακτική θα ήταν να πορευτούμε δίχως πορεία. Δεν είναι απαραίτητο το όποιου είδους δίκτυο ή δίχτυ ή πλέγμα ή … Ας απαγκιστρωθούμε επιτέλους!!
    Πάντα ευπρόσδεκτα και εύστοχα τα σχόλιά σου.
    Χαμογελαστή καλησπέρα.

  3. Δυστυχως η ευτυχως ,είμαστε έτσι φτιαγμένοι που θα δημιουργούμε πάντα τα καινούργια δίχτυα μας σε μια μακρά πορεία ,που ισως γίνει αυτο που λες.

  4. @Στέλιο:Πόσο πιθανό το βλέπεις να μπορέσουμε να ξεφύγουμε απο παντός είδους καθεστώτα και κατεστημένα? Ιδέες, τρόπους σκέψεις, συμπεριφορές, επαφές …
    Εγω τουλάχιστον το εύχομαι ολόψυχα !!!
    Άλλη μια χαμογελαστή καλησπέρα.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: