Περι γάμου …

Ο νους της έτρεξε στο γάμο της και αναρωτήθηκε πως μπήκε σ’ αυτή τη διαδικασία.

Απο μικρό παιδί αντιστεκόταν σε κάθε κοινωνικό θεσμό. Σαν έφηβη το γάμο τον απευχόταν, φάνταζε στα μάτια της σαν πλαστικοποιημένη αγάπη που σε νεκρώνει και σε κακοσχημαστίζει μέσα απο νόμους και κανόνες, ένιωθε πως αγάπη και ελευθερία βαδίζουν μαζί, πλάϊ πλάϊ.

Το γάμο τον αισθανόταν σαν μια επινόηση της κοινωνίας που οριοθετεί την αγάπη, σε περιορίζει να ζεις αποκλειστικά για τους «δικούς σου» ανθρώπους, τα αισθήματα για τον υπόλοιπο κόσμο φαντάζουν περιττά, μια και σε τραβολογούν απο ‘δω κι απο ‘κει , σου κλέβουν χρόνο, κι εσυ έχεις αποκτήσει πια υποχρεώσεις …

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2010/09/23/901/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: