Η μουρμούρα του μυαλού

Κάποιες στιγμές, ασυνείδητα, μπαίνω στο παιχνίδι των άλλων.

Το βλέπω λίγο μετά και θυμώνω που δεν πρόλαβα το συναίσθημα τη στιγμή της γέννησής του.

Νοιώθω μια μορφή αυτοπροδοσίας αφου δεν μπορώ να αξιοποιήσω συνειδητά όσα ο νους αντιλαμβάνεται.

Αντε να ησυχάσει κανείς όταν μουρμουρίζει το μυαλό !!

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2010/10/14/143/trackback/

RSS feed for comments on this post.

8 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Η μεγάλη σημασία στο υποσυνείδητο μας δείχνει πολλές φορές τον σωστό δρόμο.

  2. Είναι δύσκολο να σχηματίζεις με κιμωλία τον κύκλο σου και να μένεις ανεξαρτητοποιημένος μόνο μέσα σ’αυτόν. Να μη σε αγγίζουν τα τραγούδια των άλλων αλλά να ακούς μόνο τη μουσική της καρδιάς και του μυαλού σου. Δες το απ’τη θετική πλευρά, τουλάχιστον συνειδητοποιείς κάποια στιγμή ότι μπήκες σε παιχνίδι άλλων και συνειδητά πλέον μπορείς να βγεις απ’αυτό.

  3. Αχ αυτή η μουρμούρα…δε λέει να σταματήσει 😦
    Καλημέρες :))

  4. Το μυαλό δε με αφήνει στιγμή να ησυχάσω..

  5. @Στέλιο: Πόσες φορές μπαίνουμε στη διαδικασία να το ακούσουμε?
    Χαμογελαστή καλημέρα

  6. @Ζέτα: Θυμώνω που επέτρεψα να συμβεί . Λέω να δοκιμάσω ωτοασπίδες όμως !!!
    Χαμογελαστή καλημέρα

  7. @Ιπτάμενε Ολλανδέ: Ναι καλέ, τι πράγμα κι αυτό?
    Χαμογελαστή καλημέρα

  8. @roadartist: Πόσο αρρωστημένο να θεωρηθεί το γεγονός οτι χαίρομαι που χάνω την ησυχία μου και βρίσκω τη γαλήνη?
    Χαμογελαστή καλημέρα

    Υ.Γ. Υπέροχη η δουλειά σου. Μη σταματήσεις !!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: