Να κουμπώνει …

Είναι η εσωτερική ανάγκη που μας σπρώχνει ν΄αναζητάμε απο το σύντροφό μας να ‘χει ενα νου που να κουμπώνει δια βίου μαζί μας, προβάλλοντας έτσι αντίσταση, σε κάθε αλλαγή του.

Του φοράμε, λοιπόν, με το ζόρι ενα στενάχωρο και δανεικό ρούχο προκειμένου να μας μοιάζει, μια κι ο νους μας αντλεί σιγουριά μόνο μέσα απο ενα πανομοιότυπο μοντέλο με το δικό μας.

Αυτή η ανάγκη, μας κάνει να ζούμε μια ψευδαίσθηση.

Βλέποντας την αλήθεια, ως δια μαγείας, η εσφαλμένη εντύπωση σβήνει.

Όμως κάθε φορά που το απατηλό σβήνει, σε φέρνει αντιμέτωπο με μια άλλη πραγματικότητα που απαιτεί απο σένα βαθειές και ουσιαστικές αλλαγές.

Εκείνη τη στιγμή, ξεκινούν τα δύσκολα …

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2010/11/27/599/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: