Κάθε αλλαγή ενας μικρός θάνατος

– Αισθάνομαι περίεργα, κλαίω και δεν ξέρω γιατί, όλα είναι ίδια, όλα κυλούν στους ίδιους ρυθμούς μα εγω δεν είμαι καλά, νοιώθω απέραντη θλίψη …

– Μη δίνεις σημασία, μπορεί να είναι για το καλό σου …

– Τι καλό μπορεί νά έχει μια τόσο βαθιά θλίψη?

– Δεν είμαι σίγουρη, μα νομίζω πως όταν αλλάζουμε, είναι σαν να πεθαίνουμε ως προς κάτι παλιό, κι αυτό φέρνει θλίψη.

– Γιατί?

– Επειδή προφανώς το μέσα μας αντιδρά σε κάθε αλλαγή. Έχεις μάθει χρόνια να ζεις μαζί του. Έτσι απλά θα σ’ αφήσει να χαίρεσαι? Θα τη φας τη θλιψάρα σου ! «Που πας κυρά μου και με εγκαταλείπεις? Γκόμενος είμαι εγω? » ….

Κατάλαβε και χαμογέλασε …

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2010/12/06/594/trackback/

RSS feed for comments on this post.

3 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Κάθε αλλαγή και ένας θάνατος ενός μικρού εγώ. Ενός από τα πολλά που νομίζουμε ότι είμαστε. Ναι έχεις δίκιο, αν κατανοήσουμε θα χαμογελάσουμε, αλλά ας μείνουμε και σε επιφυλακή μην τυχόν στη θέση του βάζουμε ένα άλλο.

    Την καλησπέρα μου.

  2. Ετσι είναι, ακόμα κι αν την αλλαγή τη θέλουμε και την έχουμε επιδιώξει! Κάθε αποχαιρετισμός πονάει λίγο ή πολύ, δεν έχει σημασία. Πονάει πάντως!

    http://newagemama.com

  3. @Ιπτάμενε Ολλανδέ: Τόλμη απαιτείτε !
    Χαμογελαστή καλησπέρα

    @newagemama: Μέσα απο τον πόνο γινόμαστε καλύτεροι
    Χαμογελαστή καλησπέρα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: