Εφηβικοί φόβοι

– Όσο καταπιέζει εσένα ο πατέρας σου , με άλλο τρόπο κάνει κι ο δικός μου το ίδιο.

– Αηδίες λές. Ξέρεις τι είναι να φοβάσαι κάθε μέρα ? Να τρέμει ο κώλος σου πως θα τις αρπάξεις ? Ξέρεις τι σημαίνει φόβος ? Φόβος που σε κάνει να χέζεσαι πάνω σου, φόβος, φόβος, φόβος, γαμώτο μου τρέμουν τα γόνατά μου, κατουριέμαι και το παίζω μάγκας. Τι ξέρεις εσύ απ΄αυτά? φώναξε κλαίγοντας εκείνος.

– Ελα, σταμάτα, σε παρακαλώ, του είπε εκείνη σκουπίζοντας πότε τα δικά του μάτια και πότε τα δικά της. Έχεις δίκαιο, μας γεμίζουν φόβους απο τους φόβους τους, αυτό είναι. Το ίδιο φοβούνται κι αυτοί, αλλά ο εγωισμός τους δεν τους αφήνει να το δείξουν.

– Δεν συγκρίνονται οι φόβοι μας. Με σένα είναι αλλιώς, δεν το βλέπεις?

– Τι εννοείς αλλιώς?

-Συζητάνε, μιλάνε μαζί σου, το τρως κι εσυ το πακέτο σου, αλλά είναι πιο ελαφρύ. Στο κάτω κάτω έχεις και μια μάναγαμάτη. Εμένα είναι κότα η ηλίθια, κότα γαμώτο, τίποτα δεν διεκδικεί.

– Ναι, τώρα κάτι μας είπες. Ποιός σου είπε οτι η μάνα μου δε φοβάται?

– Η μάνα σου έχει πρακτικούς φόβους και καλά κάνει, αλλιώς θα ήταν ηλίθια. Φοβάται μην πέσεις και σκοτωθεί, αλλά δεν χέζεται για το τι θα πει η κοινωνία. Δεν τα βάζει με το παιδί της για να αρέσει στο γείτονα, και τέλος ούτε ο πατέρας σου είναι τόσο πολύ κολλημένος. Προσπαθεί κι αυτός να τα βρείτε.

Δεν τον διέκοψε καθόλου, μόνο έκλαιγε μαζί του. Ένοιωθε πως εκείνος δεν είχε την πολυτέλεια ν’ απλωθεί μέσα στο παρόν, το βίαιο παρελθόν του και η ανασφάλεια για το αύριο, του έκλεβαν τη γαλήνη του σήμερα, προκαλώντας τον να φορτώνεται όλο και περισσότερο αρνητικές σκέψεις.

Τα δυο παιδιά ξημέρωσαν προσπαθώντας ν’ αναλύσουν τη ζωή μέσα απο τις λιγοστές τους εμπειρίες. διέκριναν όμως πως λίγο πολύ, όλα σχεδόν τα παιδιά, , μεγαλώνουν σε περιβάλλον όπου υπάρχει ψυχολογικός φόβος. Σ’ ενα τέτοιο περιβάλλον κανένα παιδί δεν μπορεί να νοιώσει αληθινά ελεύθερο, οχι ελεύθερο να κάνει οτι του αρέσει, αλλα για να μπορέσει ν΄ανθίσει μέσα του η κατανόηση για τη ζωή.

Advertisements
Published in: on 10, Δεκέμβριος, 2010 at 09:07  2 Σχόλια  
Tags: , , ,

The URI to TrackBack this entry is: https://didymina.wordpress.com/2010/12/10/153/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Πόσο δίκιο έχεις… Και μαζί προστίθεται κι οι φόβοι που δημιουργεί το σχολείο…

  2. @Δανάη: Μεγαλώνουμε φοβικούς ενήλικες !!!
    Χαμογελαστή καλησπέρα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: