Οίστρος … 3ος

Η έρημος είν’ η πανδαισία των καιρών, κι οι σταγόνες θάλασσας η δροσιά των τρυφερων οχετών που ξεγλύστρισαν απ τις σκιές του ολέθρου, και ντυμένες στα πορφυρά έγνεψαν να σαγηνέψουν τις απόδημες προσμονές …

Σκέφτομαι το Διογένη με το χέρι απλωμένο στις άψυχες Αθηναϊκές προτομές …

Οταν ρωτήθηκε τι να προσμένει απ τις άψυχες προτομές …

Αποκρίθηκε …

Δεν προσμένω οβολον …

Εκπαιδεύομαι εις το να μην λαμβάνειν…

Ναι έρημος αλλά φιλόξενη να πνίξει με την ερημιά της , να διψάσει με την ανομβρία της, να ποτίσει με την σταγόνα της …

 

 Υ.Γ: Και ο ποιητικός οίστρος συνεχίζεται …

Advertisements

Οίστρος … 2ος

Λυπήθηκα ….

Χάρηκα που αρνητικές σκέψεις δεν έκανες..

Αυτές ανήκουν στην αέναη χώρα των άστεγων θεών με τους ανέγγιχτους ειρμούς πνιγμένους στις αποτροπές και την αυταπάρνηση.

Ενοιωσα ότι άγγιξα τον τρυφερό σου, ευαίσθητο κόσμο με το μακρύ χέρι που η εκβολή του χειμάρρου μου, άπλωσε και σε πότισε σε μέθυσε…

Μικρό παιδί σαν ήμουν εκέι ψηλά στον παγερό βορρά όπου μεγάλωσα, κάθε φορά που το τοπίο πορφυρό γινόταν και με έπνιγε, σκεφτόμουν δυό γραμμές του Γκαίτε «κάθε ανατολή και μία ελπίδα, κάθε δύση και μία ανάμνηση»…

Μια μέρα δημιουργική, αναπότρεπτη.

Που να χορτάσει την δίψα σου , όχι απ την βροχή, όχι απ την καταιγίδα, όχι απ την δεισιδαίμωνα φύση..

Αλλά απ τον καταιγισμό της σταγόνας θάλασσας που απ την έρημο της καρδιάς μου ξεχείλησα μέσα σου.

 

 

Υ.Γ: Ποιητικού οίστρου … συνέχεια

Οίστρος …

Το όνομά σου , μία πλήρη ταυτοποίηση στη μοναδική ομορφιά του κόσμου σου και της αποτροπής σου.

Ενα ηλιοβασίλεμα που έλειπε δίπλα σου θα με ταξίδευε πιό κοντά σου, στον τρυφερό κόσμο σου που καλά φυλάς μέσα σου.

Ένοιωσα απογοήτευση που ζωγράφος δεν είμαι ,να αποτυπώσω , ότι όμορφο σήμερα με προέτρεψες.

Αρκέστηκα να πω.. Τι πολύ που είναι το λίγο ..

Αν κι άλλο εκτροχιαστώ το ταξίδι θα γίνει θρύλος και ο θρύλος το χαμόγελο των αδόξαστων θεών που τόσο αδημονώ ν’ αποφύγω….

Ότι περισσότερο και να γράψω θα είναι φτωχός πλεονασμός, και τα λόγια θα γίνουν κουφάρια και αφετηρίες αποδημητικών σκέψεων.

Βυθίζομαι σε μια σιωπή αναπολώντας να έρθεις να την διαταράξεις με διανοητικούς τρυφερούς απόηχους…

Μην έρθεις γυμνή!!

Ντύσου με τα χρώματα της αλήθειας και να γίνω τα επόμενα μάτια του φεγγαριού που την φιγούρα σου απαλά θα αγγίξουν….

Οσες φορές πρέπει να σε παινέψω ένας καταιγισμός άρπαγας λέξεων με καθηλώνει.

Όταν πρέπει να με παρουσιάσω σκέφτομαι ότι ποτέ δεν έφτασα στην Ιθάκη κι έτσι το παρασκήνιο μ αγκαλιάζει…

Κι όταν θέλω να σε σαγηνέψω τα όμορφα λόγια σφαγιάζονται απ τον Προκρούστη σαν υπέρμετρα …

 

 

 

Υ.Γ:  Ποιητικός οίστρος ενός … γνωστού …

Ακλόνητη αλήθεια

Τον Πλάτωνα απασχολούσε ιδιαίτερα να «καταστήσει ακλόνητη» την αλήθεια.

Για να γίνει αυτό , η διανοητική κατάσταση κατοχής της γνώσης έπρεπε να αντικατοπτρίζει τα αντικείμενά της : ακριβώς όπως αυτά ήταν αιώνια, τέλεια και αμετάβλητα, η γνώση μας γι αυτά έπρεπε να είναι ακλόνητη και πέρα απο αναθεωρήσεις.

Published in: on 16, Μαρτίου, 2011 at 09:55  Σχολιάστε  
Tags: , ,

Κανόνες αναζήτησης, κατά τον Πλάτωνα

Ο Πλάτωνας έθεσε τους κανόνες της αναζήτησης με την «τριμερή» περιγραφή της γνώσης.

Απαιτούσε , πρώτον, η εν λόγω πρόταση να είναι αληθής, δεύτερον, να την πιστεύει κάποιος και τρίτον να μπορεί να αιτιολογήσει την πεποίθησή του.

Η τελευταία προϋπόθεση ήταν απραίτητη για να μπορέσει να διαφοροποιηθεί η πραγματική γνώση απο την απλή «πραγματική πεποίθηση», δηλαδή , μια αστήρικτη γνώμη που τυχαίνει να είναι σωστή.

Η γνώση δεν γίνεται να αφεθεί στην τύχη και ούτε γίνεται να επιτρέψουμε να φτάσουμε στην αλήθεια απο μια τυχαία μαντεψιά.

Η πραγματική πεποίθηση μοιάζει με τη γνώση και σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να είναι εξίσου χρήσιμη, όμως , ο Πλάτωνας ισχυριζόταν, πως της έλειπε η σταθεροποιητική άγκυρα που παρέχει η αιτιολόγηση.

Published in: on 15, Μαρτίου, 2011 at 09:45  Σχολιάστε  
Tags: , ,

Ελεύθερος

Το να είναι κανείς ελεύθερος , δεν έχει να κάνει με την αίσθησή του οτι είναι ελεύθερος απο δεσμά ή σε αρμονία με τον εαυτό του, προσηλωμένος στο στόχο του.

Έχει να κάνει με την ιστορία και φαίνεται πως δίνουμε περισσότερο βάρος σε κάποιες ιστορίες, παρά σε κάποιες άλλες.

Ηθικές ανεπάρκειες

Αν οι αποφάσεις μας δεν είχαν την ιδιότητα να διαμορφώνουν το χαρακτήρα μας ή να υποδηλώνουν τη φύση του, τότε, δεν θα ανησυχούσαμε τόσο όταν κάναμε θλιβερές επιλογές.

Απεχθανόμαστε τις ηθικές ανεπάρκειές μας, οχι επειδή προσκρούουν στο χαρακτήρα μας, αλλα επειδή υποψιαζόμαστε οτι αποκαλύπτουν την αληθινή του ουσία.

Αξιόπιστο κριτήριο

Αν οι επιλογές είναι τέτοιες που πραγματικά ωθούν κάποιον να δράσει, τότε δεν τις αντιλαμβανόμαστε ποτέ.

Στη καθημερινότητα, η δράση είναι το μοναδικό αξιόποστο κριτήριο της πρόθεσης.

Ελευθερία στις πράξεις

Το να είναι κανείς πραγματικά ελεύθερος απαιτεί οχι μόνο τη γνώση οτι θα μπορούσε να είχε πράξει διαφορετικά, αλλά και να ξέρει οτι ΔΕΝ θα μπορούσε να έχει πράξει διαφορετικά, αν δεν υπήρχαν περιορισμοί στη συμπεριφορά του.

Published in: on 11, Μαρτίου, 2011 at 09:26  Σχολιάστε  
Tags: , ,

Επιλογή

Αν υπάρχει μόνο μια επιλογή … τότε δεν υπάρχει καμμία επιλογή !!!

Published in: on 10, Μαρτίου, 2011 at 09:26  Σχολιάστε  
Tags: , ,