Βέρα

Μπήκε στο μετρο για να κατέβει στο κέντρο της πόλης, κάθισε σ’ενα απ΄τα διπλά αντικρυστά καθίσματα. Δίπλα κι απέναντί της κάθονταν τρείς γυναίκες περίπου συνομήλικές της, περασμένα σαράντα πλέον.

Τράβηξαν την προσοχή της.

Γυναίκες όμορφες μα και θλιμμένες, σχεδόν αφυδατωμένες απο ζωή. Τι παράξενο!! Κι οι τρείς στριφογύριζαν μηχανικά τις βέρες τους, σαν να ‘παιζαν μπρος πίσω τις ζωές τους. Τα χέρια τους διαφορετικά. Απο πολύ κουρασμένα εργατικά, μέχρι αυτά που δεν έχουν αγγίξει μωρουδιακή πάνα. Οι ζωές τους όμως προφανώς το ίδιο σακατεμένες.

Ξαφνικά πέρασε απο το νού της η μάνα της, που στο εσωτερικό της βέρας δίπλωνε και περνούσε το εισητήριο του λεωφορείου.

Φαίνεται πως αυτός ο χρυσός κρίκος μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ποικιλότροπα. Απο το να στηρίξει κανείς την ψευδαίσθηση μιας ζωής εως και να φυλάξει ενα εισητήριο, εισητήριο -μύθο για ενα ταξίδι μιας άλλης ζωήςπου θα ‘θελες  να ‘χες, αλλά που δεν κάνεις τίποτα για να αποκτήσεις.

Ελεύθερος

Το να είναι κανείς ελεύθερος , δεν έχει να κάνει με την αίσθησή του οτι είναι ελεύθερος απο δεσμά ή σε αρμονία με τον εαυτό του, προσηλωμένος στο στόχο του.

Έχει να κάνει με την ιστορία και φαίνεται πως δίνουμε περισσότερο βάρος σε κάποιες ιστορίες, παρά σε κάποιες άλλες.

Ηθικές ανεπάρκειες

Αν οι αποφάσεις μας δεν είχαν την ιδιότητα να διαμορφώνουν το χαρακτήρα μας ή να υποδηλώνουν τη φύση του, τότε, δεν θα ανησυχούσαμε τόσο όταν κάναμε θλιβερές επιλογές.

Απεχθανόμαστε τις ηθικές ανεπάρκειές μας, οχι επειδή προσκρούουν στο χαρακτήρα μας, αλλα επειδή υποψιαζόμαστε οτι αποκαλύπτουν την αληθινή του ουσία.

Αξιόπιστο κριτήριο

Αν οι επιλογές είναι τέτοιες που πραγματικά ωθούν κάποιον να δράσει, τότε δεν τις αντιλαμβανόμαστε ποτέ.

Στη καθημερινότητα, η δράση είναι το μοναδικό αξιόποστο κριτήριο της πρόθεσης.

Αυτεπίγνωση

Ο θεμελιώδης πυρήνας κάθε ανθρώπινου όντος, είναι η συνειδητότητά του, η αυτεπίγνωσή του.

Η αυτεπίγνωση δεν είναι απλώς συνειδητότητα του παρόντος αλλα και του παρελθόντος, που μας δίνεται με τη μορφή αναμνήσεων .

Published in: on 18, Φεβρουαρίου, 2011 at 11:53  Σχολιάστε  
Tags: ,

Καθοριστικός παράγοντας

Το κατά πόσο είμαστε το ίδιο άτομο, απο τη παιδική μας ηλικία, μέχρι τα βαθιά μας γηρατειά, έχει να κάνει με το κατά πόσο νοιώθουμε ένοχοι ή περήφανοι για τη νεότητά μας, καθορίζει πως θα έπρεπε να νοιώθουμε για τις αναμνήσεις μας και επηρεάζει τη συμπεριφορά μας απέναντι στο άτομο που πρόκειται να γίνουμε.

Published in: on 13, Φεβρουαρίου, 2011 at 11:57  Σχολιάστε  
Tags: , ,

Δύναμη

…  δεν σημαίνει να αντέχουμε μακροχρόνιες δυσλειτουργικές καταστάσεις, αλλά, να μπορούμε να τις ανατρέπουμε με αρμονία και ωριμότητα υπέρ μας.

Το μέλλον … δεν

Το μέλλον δεν σχεδιάζεται, δεν προβλέπεται, δεν προκαθορίζεται.

Συμβαίνει … ΤΩΡΑ

Όνειρο …

Δεν υπάρχει λογοκρισία στ’ όνειρο.

Αν δεν στοχεύουμε στο αδύνατο, δεν πετυχαίνουμε ούτε καν το εφικτό

Κενό

Πόσο τραγικό είναι να γεμίζουμε το κενό της ψυχής και της καρδιάς  μας με μικρές, αδιόρατες, ψευδαισθήσεις – φυγές …